Nieuws‎ > ‎

Wegwerpmaatschappij blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 3 apr. 2020 02:05 door Oecumenische Hagediensten
We zijn net gewend aan de verkwistend manier van leven en dan krijgen we de coronapandemie. We kunnen onze economie best wel een overspannen consumptie economie noemen. Het motto is nu: Wat kan, moet ook. Er is geen andere rem op consumptie dan de kosten. We waren net geconfronteerd met de stikstof- en PFAS-vervuiling. Met als gevolg niet meer dan 100 km/uur overdag op de snelwegen. En dan nu deze pandemie.
We kunnen die pandemie aan niemand verwijten. Trump noemt Europa wel als schuldige maar die kan je niet serieus nemen. Maar dat is ook met de andere vervuilingen zo. De schuldigen liggen op het kerkhof. Maar ik vrees dat we nog meer van deze crisissen zullen meemaken. Het is dus zaak om vooruit te kijken en te leren van de aanpak van een crisis.
Mij lijkt dat we de achterliggende 70 jaar vooral geluk hebben gehad. En geen wereldwijde crisissen zoals deze pandemie hebben meegemaakt. En daarvan dus ook niet geleerd hebben. We moeten ons eerst realiseren dat crisissen een onlosmakelijk deel is van het mens zijn. Het leven is een kwetsbaar iets, waar ups-en downs bij horen. Privé, landelijke en internationaal zijn er ongemakkelijkheden, zoals de Belgische psychiater De Wachter ze noemt. Daar hebben we meer moeite mee naarmate onze welvaart groter is. Dus nu met een uitstekende gezondheidszorg valt de pandemie ons zwaar. En we vechten er tegen. We
kennen uit de geschiedenis ook epidemieën waar we bijna aan onderdoor gingen. Een belangrijk deel van de innovaties en ontwikkelingen zijn nu gericht op het verder verbeteren van onze welvaart. Niet op het onderzoeken van onze kwetsbaarheden. Een internationale denktank die risico's onderzoekt zou een logisch begin zijn. Beter dan het voeren van de talloze oorlogen met de vluchtelingen als resultaat. Als we dat al niet voor elkaar kunnen krijgen wat willen we dan verder nog doen een rampscenario.
Tot zover was ik gekomen toen de toespraak van de minister-president Rutte werd uitgezonden. Dat was wel schrikken maar ik had al een dergelijk vermoeden. Het zal de maatschappij ingrijpend en onvoorspelbaar veranderen. Vliegen en toerisme is voorbij, althans op de wijze waarop dat gebeurde met de overvolle steden als Venetië en Amsterdam. Met een kostprijs die lager is dan een vakantie in eigen land. Ook de financiële gevolgen zullen enorm zijn. Heel veel mensen worden financieel afhankelijk van de overheid. Misschien is het basisloon nu haalbaar.
En voor de meeste ondernemingen zal het rampjaar niet voorspelbaar zijn. De kunst is dan om knelpunten op te lossen met nieuwe technieken ook voor bestaande producten en diensten. De medewerkers werken thuis het kan dus op grote schaal. Want nu zijn de wegen leeg en zijn er geen files. Meer werken met lessen in de Cloud in plaats van klassikaal en met boeken. Met de keuze voor het beëindigen van de wegwerpmaatschappij sla je twee vliegen in één klap.
Want het moet nu definitief anders. Meer rekening houden met natuur en milieu en minder risico voor de medewerkers.
Comments