Nieuws‎ > ‎

Wat missen we aan de cultuur? - Cor P Berkel

Geplaatst 29 okt. 2015 05:52 door Paul Blom
Een aantal jaren geleden zag ik een leuk voorbeeld van de praktisch waarde van cultuur in het Museum Boijmans Van Beuningen te Rotterdam. In een kleinere bijzaal was, naast de tentoonstelling van Kees van Dongen, een tentoonstelling van Hella Jongerius met de titel: “ Misfit”. Een tentoonstelling van allerlei onvolmaakte dingen. Een half­geglazuurd bord , vazen met borduurwerk, een bank met verschillende stoffen en met ongelijke delen. Kortom niets is zoals het bedoeld was of behoorde te zijn. 
Het geeft je een ongemakkelijk gevoel maar je realiseert je tegelijkertijd het streven in ondernemingen en de maatschappij naar volmaaktheid. We willen leven in een veilig land zonder rampen en files en met een levenslange goede gezondheid voor onszelf, onze kinderen en zo voort. 

Maar dat is een grote illusie. Dat is wat de tentoonstelling laat zien. Hier blijkt het nut van cultuur. Het zet je op een ander been en daardoor ga je wat beter om met datgene wat niet volmaakt is. Want juist wat niet volmaakt is wordt als een probleem geformuleerd. Dat zie je gebeuren in de commotie over de stroom asielzoekers . 

Of heeft u daar geen probleem mee? Ook niet een beetje? Dan is dát u​w probleem. Want wat moet je in het leven als je geen probleem hebt met medemenselijkheid? Dat is nooit normaal en zeker niet volmaakt. Daardoor is het zo ingewikkeld in de samenleving om met elkaar om te gaan. En zeker als er allemaal mensen uit onbekende culturen bij komen. 

In Japan bestaat er een Kintsugie­repair­kit. Daarmee kun je gebroken aardewerk en porselein lijmen met goud. Dan ontstaat er een uniek en bruikbaar product dat getuigt van duurzaamheid en creativiteit en dat kunstzinnig is. Het wordt pas mooi als het eerst kapot geweest is. Daar moeten we ons dus ook niet door laten verrassen. Er komen barsten en scheuren maar het is te lijmen. 

In veel werkgevers­- en werknemersorganisaties wordt gesproken over de arbeidsmarkt. Het aanstellen van minder­validen, ouderen, jongeren met een vlekje of Nederlanders met een allochtone achtergrond blijkt een probleem te zijn. Dat lukt moeilijk maar het ligt niet aan de werkgevers en die doen niet aan discriminatie. Dat zal wel zo zijn, maar werkgevers streven wel naar volmaakte werknemers en die zijn zeer zeldzaam. Werkgevers zijn hier vastgelopen in hun opvattingen en moeten op een andere been gezet worden. 

Ik heb er geen bewijs voor, maar ben wel overtuigd van het idee dat even op een andere manier denken en even aangesproken worden op je creativiteit andere oplossingen tot stand brengt. 

Bezuinigen op cultuur is daarom een schande voor de ontwikkeling van de maatschappij. Iedereen denkt dat je er praktisch niets aan hebt maar het achterblijven van de cultuur laat de creativiteit verschrompelen. En dat zie je nu weer gebeuren.

Comments