Nieuws‎ > ‎

Vrijdag de 13de in Parijs en onze overwinning op het terrorisme

Geplaatst 17 nov. 2015 02:05 door Hagediensten Heuvelrug

Onderstaande bijdrage van Chantal Suissa-Runne is overgenomen uit Nieuw Wij, een digitale nieuwsbrief die informeert en inspireert, vragen stelt en oproept tot eigen initiatief, concreet is en toegankelijk, realistisch en eigenwijs. http://www.nieuwwij.nl/


 
We wisten allemaal dat dit eraan zat te komen. Althans, in mijn omgeving. De vraag was nooit of, maar wel wanneer. En het werd eergisteren op vrijdag de 13de in de avond werkelijkheid in Parijs. Waar in Europa tot nu toe vooral diegenen die de islam of profeet bekritiseerden of tot de joodse gemeenschap behoorden het moesten ontgelden, was nu de gehele westerse samenleving doelwit van islamistische terreur. Zoals premier Rutte het al zei: “een aanslag op onze manier van leven. Even naar een sportwedstrijd, een café, restaurant of een concert”.

Door: Chantal Suissa-Runne

De schaal was voor Europese begrippen enorm. Mijn gedachten gingen uit naar vrienden in Parijs, die gelukkig veilig bleken te zijn en direct daarna naar mijn eigen kinderen. Zij gaan in Amsterdam naar een joodse school, waar sinds de laatste Gaza-oorlog Marechaussee voor de deur staat. Dat werkt weinig sfeer bevorderend. Ook bij de Liberaal Joodse Gemeente Amsterdam is het niveau van beveiliging voor diensten en tijdens joodse les opgeschroefd tot Marechaussee. Ik krijg regelmatig vragen van buiten de gemeenschap of dat nu niet overbodig is, of we dan echt zo kwetsbaar zijn, of het niet dwepen met slachtoffer-denken is. En ik betrap mezelf er dan op dat ik ook wel eens denk “is dit nu nodig?” Maar… we zagen de aanslagen in Toulouse, Brussel, Parijs en Kopenhagen, allemaal op joodse doelen. Hoe ver weg is Amsterdam dan? In sommige landen bewaakt het leger zelfs de joodse gemeente en dat is triest genoeg. We kunnen ons niet permitteren de zwakste schakel te zijn. Dat hield ik mezelf voor. Maar sinds eergisteren is mij pijnlijk duidelijk hoeveel waarheid dat bevat. En ook dat we inmiddels allemaal slachtoffer kunnen worden.

Toch weiger ik te leven met angst en te buigen voor terreur. Mijn kinderen blijven op de joodse school en ik blijf in de openbaarheid treden met mijn ideeën over diversiteit, interculturele en interreligieuze samenwerking. Ook al is mijn eigen vader bang dat ik daardoor ooit zelf doelwit zal zijn. In zijn woorden: “Jij als joodse leider en al die progressieve moslims met wie je samenwerkt zijn een doorn in het oog van extremisten. Ik hoop dat je dat beseft”.

Aboutaleb sprak vorige week tijdens de Kristallnachtherdenking over de Wij-samenleving. Uiteindelijk is dat de enige weg. Wie zijn WIJ? Wij zijn iedereen die onze democratische rechtstaat een warm hart toedraagt ongeacht afkomst, religie, sociaal-economische positie of seksuele geaardheid. Wie zijn ZIJ? Zij zijn iedereen die diezelfde rechtstaat en onze levenswijze met geweld omver willen werpen. WIJ zijn atheïsten, moslims, christenen, Joden, hindoes, boeddhisten, humanisten en agnosten. Wij zijn hoog – en laag opgeleid, uit stad en platteland, arm en rijk, homo, bi en hetero, man en vrouw, jong en oud, gezond en ziek. Wij zijn deze samenleving.

Deze vrijdag de 13de zal de geschiedenis ingaan als een inktzwarte dag. Wij moeten de 13de terugclaimen. In de joodse traditie hebben woorden ook een getalswaarde. Het getal 13 heeft de getalswaarde van het Hebreeuwse woord Één, eenheid en gemeenschap. Het woord voor G’d is dubbele eenheid, namelijk 2×13. En ook het woord liefde heeft 13 als getalswaarde. Onze eenheid in verscheidenheid, het ons niet tegen elkaar uit laten spelen is geenszins een naïef idee. Bedenk maar eens hoeveel moeite het enerzijds kost een kamer volledig te verduisteren en anderzijds hoeveel licht een klein kaarsje kan brengen… en hoe gemakkelijk je met dat ene kaarsje weer andere lichtjes aansteekt. Wanneer wij dat doen, overwint het licht, de eenheid, de menselijkheid en de liefde.

Dit zal niet van vandaag op morgen gebeuren. Dit vraagt ook om moed tonen, jezelf kritisch bevragen en de keuze voor leiders met kleine ego’s en grote harten. En daarbij het eerlijke verhaal. Door steeds te roepen dat het allemaal niets met islam te maken heeft, win je weinig vertrouwen bij het gros van de maatschappij, die deze religie met weinig anders associeert dan ze in de media zien en dat is vaak niet veel goeds. Geef aan dat het om interpretatie gaat. Dat juist door een moderne Europese islam te steunen met rechten en vrijheden voor minderheden en andersdenkenden, je de extremisten aanpakt. Het is vreselijk wanneer jouw geloof zo wordt misbruikt. Dat snijdt veel van mijn moslimvrienden dwars door hun ziel. Ik twijfel niet aan hun goede intenties. Zij zijn evengoed slachtoffer van de terroristen. Zij zijn onderdeel van wat ik hierboven als WIJ beschreef. Maar de terroristen in Parijs waren geen Eskimo’s. Ze beroepen zich op islamitische teksten die ze op een verwerpelijke manier uitleggen. Net als vroeger de christenen tijdens de kruistochten en die joodse terrorist die laatst een huis van Palestijnen in de fik zette met de mensen er nog in. Kunnen wij ooit zeggen dat deze meneer niet joods was? Nee, dat kunnen we niet. Ook niet wanneer onze maag zich omdraait bij wat hij heeft gedaan en ook niet wanneer het tegen de 10 geboden en het negeren van de heiligheid van het leven indruist. We kunnen hoogstens zorgen dat onze vredelievende interpretatie diegene is die bekend is, populair is en breed gevolgd wordt. En dat geldt wat mij betreft voor iedere religieuze gemeenschap. Daarom vond ik het zo sterk dat na de aanslagen op Charlie Hebdo en de Koosjere supermarkt de groep #nietmijnislam opkwam. Betekent dit dat iedereen zich moet storten in het grote ‘afstand nemen’? Nee niet per se. Maar het zou goed zijn wanneer die grote groep moslims die hier hun toekomst en de toekomst van hun kinderen zien het geluid laten horen van wat wél hun islam is. Als tegengif tegen de angst.

Later vandaag is er een tocht en verhalenmiddag van de Joodse en islamitische gemeenschap, samen met dialoogpartners, anders- en niet-gelovigen, oudkomers, nieuwkomers, migranten en vluchtelingen in Amsterdam. Omdat dat is waar WIJ voor staan. Omdat wij elkaar juist nu moeten vasthouden en voor elkaars veiligheid moeten opkomen. Omdat onze wapens het woord, liefde en begrip zijn en in het uiterste geval het wetboek van strafrecht. Omdat agree to disagree met respect veel meer oplevert dan eindeloze debatten over tegenstellingen. Omdat, wanneer je met eén vinger naar de ander wijst, er drie naar jezelf wijzen. Iedere vrijdagavond zingen we in onze synagoge “Laat geen volk het zwaard nog opheffen tegen een ander volk. Laat niemand nog opgeleid worden voor oorlog”. En laat vrijdag 13 november de dag zijn, waarop wij allen tot het besef kwamen dat alleen samen we kunnen zorgen dat de liefde, het licht en de vrijheid overwint. Eenheid in verscheidenheid, omdat jij, ja jij die dit nu leest, anders als je bent, toch deel bent van mij.

Chantal Suissa-Runne is hoofdredacteur van Nieuwwij.nl
Comments