Nieuws‎ > ‎

Voltooid Leven Cor's BLOG

Geplaatst 1 dec. 2016 01:53 door Martin Kemperman
Er is veel discussie over voltooid leven. Intussen lijkt dit onderwerp onderdeel van de verkiezingspropaganda te worden. Over dit thema zullen dan ook de verkiezingen gaan. En niet de ouderen doen dit voorstel maar de jongere generatie die zelf nog heel ver van deze levensfase afstaan. En ik kan het weten want ik ben zelf ook jong geweest. Toen dacht ik er ook anders over.
Mijn toekomstbeeld is dat het allemaal tot een eind komt. En op welk moment het klaar of af en voltooid is? Het leven raakt ook vanzelf voltooid daar helpt geen wetgeving bij. En de natuur luidt dan de allerlaatste fase in. De arts heeft tot taak om het lijden en de pijn te verlichten en proberen de patiënt te (laten) herstellen als dat mogelijk is. En bij het overlijden gaat het dus om de pijn te verlichten.
Voor de meesten van ons is de herfst van ons leven aangebroken. Misschien voor enkelen zelfs de winter. Dan wordt het kouder en donker. Er wordt dan gelet op allerlei kwalen en problemen. Kortom het levenspeil zakt. Het hoort bij het ouder worden. Toch iets wat onvermijdelijk is voor mens en dier.
Ger Groot de filosoof schreef daarover in Letter & Geest 19 november een artikel. Wat mij opviel was dat hij stilstaat bij het voorbijgaan van de dingen bij het ouder worden. Alles is al één of meerdere keren beleefd. Sinterklaas en Kerst en verjaardagen het is allemaal bekend. De verrassing is er af.
En zo gaan de jaren voorbij, maar is dan het leven voltooid als alles bekend en beleeft is? Het rustig aan kunnen doen heeft toch ook betekenis? En voor alle lichamelijke en geestelijke problemen is er de arts of psycholoog. Zo kunnen we oud worden en zelfs steeds ouder. Wat is dan het grond van het voltooid leven?
De medische wetenschap probeert het leven zo goed mogelijk te verlengen en mag dan bij het eind als het voltooid is de arts optreden om het te beëindigen. Ik volg nog steeds Ger Groot.
Het eeuwigheidsperspectief valt ons niet gemakkelijk. We zien aankomen dat het op een geven moment niet meer gaat. Lichamelijk niet meer maar geestelijk misschien ook niet meer. Langzaam dooft het leven uit, de belangstelling wordt minder en je verliest de belangstelling voor van alles. Moet dan de oudere zelf bepalen of het leven voltooid is?
De wetgever wil dat de medische wetenschap moet wijken voor de wens van de patiënt. Die moet en kan bepalen of het leven voor de anderen zoals partner, kinderen of kleinkinderen nog een functie heeft of dat het voltooid is.
Die uitzondering op een natuurlijke dood is al gemaakt in de euthanasiewetgeving, namelijk bij uitzichtloos lijden. Naar oordeel van een deskundigencommissie van de regering biedt die wet ook afdoende mogelijkheden.
Dat de overheid zelf daar geen oren naar heeft is verwonderlijk want de deskundigen worden daarmee voor schut gezet. En de regering zelf, allen jong en vitaal, meent het beter te weten. Laten ze maar andere problemen gaan oplossen.
Comments