Nieuws‎ > ‎

Van Doorn naar Jeruzalem in 20 jaar Marc Satijn

Geplaatst 6 apr. 2017 02:14 door Hagediensten Heuvelrug   [ 6 apr. 2017 05:51 bijgewerkt ]

overgenomen uit de Kaap / Stichtse Courant 6 april 2016

In twintig jaar in 21 etappes van Doorn naar Jeruzalem lopen, een route van enkele duizenden kilometers. Het is een uitdaging dat het Doornse koppel Jodien van Ark en Martin Kemperman is aangegaan. Vorige week keerden ze terug na hun einddoel te hebben behaald: de Tent of Nations, een plek in een door bezetting omgeven gebied waar ze niet over uitgepraat raken.

Marc Satijn

,,Het lopen is een heerlijke vakantiebesteding. Doordat je in laag tempo jezelf voortbeweegt, kan je ontspannen terwijl je jezelf inspant en van de natuur en omgeving genieten. We deden de tochten alleen met wat zich onderweg voordeed: de mogelijkheden en onmogelijkheden… heel basaal eigenlijk", verwoordt Kemperman.

KINDEREN
In 1997 startte het tweetal met de wandeltochten, in de eerste instantie met als einddoel Rome. ,,Sinds dat de kinderen niet meer meegingen, konden wij onze vakanties invullen. Het was leuk om dit als project te hebben", vertelt van Ark. Echter, Kemperman zag een ander groot voordeel: ,,Ik hoefde niet meer na te denken waar wij volgend jaar naar toe zouden gaan op vakantie. We begonnen ieder jaar waar wij het jaar daarvoor geëindigd waren."

EXPOSITIE
oen in 2003 Rome werd bereikt, bleek het een kleine tegenvaller. ,,We waren eigenlijk teleurgesteld….", aldus Kemperman. Een expositie over Kruistochten in het Catharijneconvent gaf nieuwe inzichten en uiteindelijk werd de route richting het zuiden van Italië omgebogen richting Jeruzalem, een route waaraan vorige week zondag na twintig jaar een einde kwam.

TEGENSLAG

Ieder jaar liep het tweetal 200 tot 300 kilometer, verdeeld over enkele weken. ,,Soms dertig kilometer op een dag, soms tien. We bekeken het dag voor dag", vertellen de wandelaars, die nooit aan stoppen hebben gedacht, ondanks diverse tegenslagen die hebben plaatsgevonden. Zo werd Van Ark geconfronteerd met borstkanker en kreeg ook Kemperman te kampen met gezondheidsklachten. ,,We zijn altijd doorgegaan… daar knapten we juist van op!"
In de afgelopen jaren hebben ze veel geleerd: ,,Wat je met de wandeling meemaakt, is een weerspiegeling van hoe het in het dagelijks leven gaat. Zo kwamen wij soms terecht op een pad dat op niets uitliep of waar wij door bramenstruiken moesten. Dat hebben wij gezien als spiegel voor ons eigen leven, of het nu gaat om tegenslagen, borstkanker of depressiviteit. Het is lastig, maar je wordt sterker als je het niet uit de weg gaat."

TENT OF NATIONS
Dat de eindbestemming Jeruzalem zou worden, stond vast. Alleen het werkelijke eindpunt werd pas in februari duidelijk. Na een bijeenkomst in de Grote Kerk in Driebergen over de 'Tent of Nations', wist Martin het zeker: hier gaan wij eindigen. ,,Een plek van hoop en vrede, gelegen op een heuvel negen kilometer ten zuiden van Bethlehem, opgericht door een Palestijnse familie die geen vijanden wil zijn van Israël. Bij binnenkomst kom je een grote steen tegen met daarop 'We Refuse To Be Enemies'." De Tent of Nations is tevens een plek waar veel vrijwilligers naar toe trekken om te werken op het terrein: onderhoud aan de olijf- en fruitbomen, op de wijngaard of met de dieren.
Het laatste deel van de route was voor het koppel bijzonder: door Israël én Palestina. ,,We hebben het volstrekt veilig gelopen, via de 'Israël Trail', de 'Jesus Trail' en het Abrahampad. ,,Dat laatste ben ik erg enthousiast over, iets wat ontwikkeld is door drie mannen: een jood, moslim en christen, met het oogpunt op vrede", vertelt Van Ark. Een groot deel van de route hebben ze -vanwege de woeste paden- wel moeten lopen met een gids en hebben ze overnacht bij Palestijnse families.

EIGEN PAD
Geraakt door wat ze hebben gezien en hebben meegemaakt zijn ze nu ruim een week terug in Nederland en willen ze nog niet echt kijken naar een vervolg, ondanks de volgens hun verslavende werking. ,,Ik heb een spreekverbod over de toekomst", lacht Kemperman. Wel willen ze -als ze echt oud zijn- de route nogmaals overdoen met een camper, maar dan in omgekeerde volgorde. Ze raden iedereen aan om een dergelijke route te lopen, maar om dan vooral een eigen pad te kiezen. ,,Juist dat is de charme!"

Comments