Nieuws‎ > ‎

Tweede bezoek aan het buurt en kerkhuis Bethel

Geplaatst 8 feb. 2019 00:17 door Martin Kemperman
Eind januari is een politiek akkoord gesloten, met voor de meeste betrokken families uitzicht op het kunnen blijven in Nederland. 700 dossiers worden opnieuw bekeken en er is een uitzetstop. Daarmee kon ook het kerkasiel en de doorlopende kerkdienst beëindigd worden.
Op 10 februari a.s. 15:00 – 20:00 uur is er in de Grote Kerk in Den Haag een Dankdienst en feest voor allen die hebben bijgedragen.
 
Tweede bezoek aan het buurt en kerkhuis Bethel
Woensdag 23 februari januari togen 5 mensen: José, Henny, Martin, Jurriën en Marijke naar Den Haag om drie uur lang de 24- uurs liturgie mede gaande te houden.
Het was een bijzondere middag. Voor het thema van de dienst hebben we ons laten inspireren door een artikel van Theo Hettema over Paul Ricoeur (Frans filosoof, 1913- 2005)
Het thema was, naar aanleiding van een artikel in Volzin van januari 2019:
'Het leven is een voortdurende uitdaging om hoopvol te blijven'.  
We startten met een samenvatting van dit artikel waarna in een geleide meditatie een weldadige rust over ons neerdaalde. Inmiddels waren twee vrouwen aangeschoven en een groep van drie mensen, waaronder twee uit Zweden en bespraken we met behulp van meegebrachte foto's wat hoopvol blijven voor ons betekent. Het gemak waarmee dit ging was verrassend.
Daarna lazen we uit het boek Ester, afgewisseld door piano muziekspel. Bij hoofdstuk 7 vers 6 beëindigen we dit zo ingewikkelde verhaal om via een werkvorm uit het bibliodrama te onderzoeken of wij een ander, minder gewelddadig einde aan het verhaal konden maken. Dit bleek nog een hele toer omdat de door de onderdrukking gevoelde pijn en haatgevoelens niet zo maar met goede bedoelingen waren weg te poetsen. Ook bij dit spel hadden zich weer nieuwe deelnemers aangesloten.Hartverwarmend! Het bibliodrama kreeg uiteindelijk toch een vervolg in het delen van water en brood en het gezamenlijk bidden van het Onze Vader.
Terug in de koffie kamer spraken we met de familieleden van de familie Tamrazyyzan die juist aan tafel waren. Na de vreugde om de beweging binnen het CDA richting een Kinderpardon brak het besef bij hen door dat hun geduld nog lang op de proef kon worden gesteld. Vertrouwen dat het tot een goed einde komt voerde de overhand. Kortom: we hadden het goed met elkaar en de ontmoetingen waren als kleine cadeautjes voor onderweg.
Namens allen, Marijke Egelie
 
Comments