Nieuws‎ > ‎

Pesten de blog van Cor P Berkel

Geplaatst 15 jun. 2016 00:57 door Martin Kemperman
De minister van sociale zaken heeft maatregelen getroffen om pesten op het werk tegen te gaan. Kan dat eigenlijk wel? Bemoeit de minister zich hiermee niet te veel met persoonlijke gedragingen van werknemers. Die mogen toch hun eigen manier van doen hebben ook in werk? Zelfs als dat lastig is voor anderen of ter vermaak van collega’s? En hoe moet de leiding daar dan tegen op treden?
In zijn boek ‘Tegen de stroom’ geeft Ernst Hirsch Ballin daar meer inzicht in. In de ontwikkeling van het recht zijn in de westerse landen de mensenrechten voor en groot deel omgezet in landelijke wetgeving. Daardoor is het idee ontstaan dat mensenrechten nu wel klaar zijn. Ze moeten wel nageleefd worden. En dus zegt de directeur van de bank dat bij besluiten de wet nageleefd wordt. Inmiddels is duidelijk dat morele of ethische gronden daarvoor niet gelden. Er is een amoreel beleid. Dat zal niet alleen bij de banken zo zijn. Het is een gangbare opvatting over de besluitvorming in organisaties. Daarmee is het recht niet meer een menswaardig recht dat als eerste voortvloeit aan menswaardigheid. (Ballin). Het is een systeem dat hoort hij het nemen van besluiten. De persoonlijke toets gebaseerd op de persoonlijk ervaring en opvatting is niet meer herkenbaar. Inlevingsvermogen moet ook een plaats krijgen in de toepassing van het recht. Het gaat niet alleen om de wet maar ook om wat de mensen ervan vinden en of ze zich erin herkennen.
Zo zien we contouren van een andere visie op het recht ontstaan. Niet alles kan met wetten geregeld worden, er komt een individualisering bij de toepassing van het recht. En maatregelen tegen pesten zijn daar een vorm van. Hoe, moet in de praktijk vorm geven worden maar er is een recht om pesten tegen te gaan. Zo zal er meer gaan veranderen. Er komt meer nadruk op het respecteren van de ervaringen en geweten van de individuele werknemer.
Dat blijkt ook uit de discussie over de veroordeling tot levenslang. Eenzelfde discussie is gaande over de uitzetting van kinderen van asielzoekers. Het kan volgens het recht en de regels wel terecht zijn, maar is het voor het individu wel menswaardig? Om dit in het recht betekenis te geven moeten zowel de rechtspraak als de inbreng van betrokkenen meer open gemaakt worden.
Er is dus een argument voor Asscher om pesten op de agenda te zetten. Het doel is de menswaardigheid van de gepeste werknemers maar ook de bedrijfscultuur. Die zal meer aandacht moeten geven aan de individuele waardering van de werknemers. Het naleven van de regels en wetten is voor de toekomst niet meer genoeg. Het gaat om het leren omgaan met de waardigheid, betrokkenheid en motivatie. De organisaties moeten zich daarvoor open opstellen. Een gesloten bolwerk waarin alleen het management de toon zet, sluit zich daarmee af van de toekomst.
Comments