Nieuws‎ > ‎

Naar de oogarts De blog van Cor P Berkel 22-11-'17

Geplaatst 24 nov. 2017 06:50 door Martin Kemperman   [ 24 nov. 2017 06:52 bijgewerkt ]
'Ik ben meer iemand die zegt: visie? Dan moet je naar de oogarts.’ zei Rutte.
Dat lijkt mij een misvatting. Als ik met een schilderij begin op een nog maagdelijke ondergrond is de eerste vraag die ik moet beantwoorden: ‘waar moet de horizon komen?’ Hoog; dan moet ik veel op de voorgrond schilderen of laag dan komt er een hoge wolkenlucht. Dat dus maakt nogal wat uit. Zonder een visie op wat je wilt maken komt er weinig van het schilderij terecht. En dat geldt niet alleen voor mij als schilder maar ook in mijn werk als adviseur en trainer. De klant wil weten vanuit welk vertrekpunt jij de problemen benadert. Wat is het uiteindelijke doel dat je wilt bereiken? Voor de klant en om het probleem opgelost te krijgen. En opgelost wil dan zeggen dat het de klant lukt om aan de kwestie met succes verder te werken.
Wat mij al langer dan vandaag stoort is dat er weer een regering is die geen visie heeft. En mij lijkt dat een probleem wat door alle partijen speelt. Elke partij heeft een eigen politieke visie maar het komt niet tot een gezamenlijke visie. Alsof dat onbereikbaar is. Zo ontstaat er een regeerakkoord door optellen en aftrekken en dan zeg je tegen elkaar dat je het er over eens bent. Maar de jongeren willen een visie (zie Beatrice de Graaf in een gesprek met Tijs van der Brink) Waar gaat het nu eigenlijk om? Meer marktwerking en hogere welvaart of meer economische groei ten koste van wat? Waar ligt de horizon en hoe wordt de rest van het schilderij ingevuld? Dan moet je naar de oogarts zegt Rutte.

In het eerder genoemde gesprek met Beatrice de Graaf haalt zij de kerkvader Augustinus aan. Die gaat uit van twee vertrekpunten namelijk dat mensen altijd oorzaak van conflicten en problemen zijn, maar dat er ook de verwachting is dat er ooit een vreedzame samenleving zal komen. Daar moeten we ons voor inzetten.
De jihadisten en de nazi's zien dat heel anders en proberen voor hun standpunt ook mensen te werven. Want velen in onze samenleving zijn hun God kwijt geraakt en andere autoriteiten hebben zware averij opgelopen. Daarmee komt de vraag wat goed en kwaad is op hun bordje terecht. “Zoek het zelf effe uit.” Dat is het risico in onze tijd. De keuze aan visies is te beperkt. En er wordt stevige druk uitgeoefend op met name de jongeren om maar te gaan vechten voor je gelijk. Geen vrede maar oorlog.

Door die onzekerheid over het doel ontstaat er frustratie en onvrede. Grote groepen onder de bevolking worstelen met die vraagstukken en zien geen leiding in politiek of media. Dan is het de gemakkelijkste weg om degene die met de eenvoudigste oplossingen komt te steunen. Zoiets van; “wat is beter dan niks”.
Dan blijkt dat de maatregelen en voorstellen gaan over economische doelen, over de groei of de inflatie en de werkgelegenheid enz. Zoals de verhoging van de BTW en het intrekken van de dividendbelasting. Ze komen uit de lucht vallen zonder een duidelijk doel dat mensen aanspreekt. Die maatregelen zijn onbegrepen en roepen irritaties op. Het gaat hen om maatregelen waar ze zichzelf en hun problemen in herkennen.
Comments