Nieuws‎ > ‎

Moeilijkheden een uitdaging? De blog van Cor P Berkel 27 juli 2017

Geplaatst 4 aug. 2017 03:50 door Hagediensten Heuvelrug

Op de TV hoorde ik iemand zeggen dat moeilijkheden die je hebt in je bestaan, de mogelijkheden zijn om van te leren. Het klinkt een beetje alsof het uitdagingen zijn. Maar het verbinden aan het leren geeft er een nieuwe dimensie aan. Waar leer je nu meer van dan van je fouten. Maar je moet ze wel kunnen maken. Of anders gezegd als je niets probeert en in je stoel blijft hangen (of op de bank) dan ontwikkel je je niet.

Ontwikkeling is wat vanaf de jongste leeftijd al gebeurt. Kruipen, lopen, praten, luisteren zijn vaardigheden die geleidelijk geleerd worden. Dan komt de schoolleeftijd met schrijven, lezen en rekenen en nog vele andere vaardigheden. Maar je leert niet hoe je omgaat met tegenvallers en hoe je daarvan kan leren. Tegenvallers worden gezien als bedreiging en moeten vermeden worden. Het zijn belemmeringen en dus een probleem. Ze worden als negatief gezien.
Mijn grote leermeester zei dan: “ontwikkeling is verruiming van je horizon.” En je komt ze overal tegen, de mensen die dat gedaan hebben en wat maken van hun leven. Soms op een kleine schaal maar opvallender zijn de mensen die het op grote schaal doen. Het land, zoals Amerika, het land van de onbegrensde mogelijkheden, gaat daar prat op. Maar je moet het ook daar gewoon zelf doen.

In ons land kennen we groeperingen waaraan elke vorm van ontwikkeling voorbij gaat. Sommigen denken dat het komt door het pamperen. Het steeds meer maken van regelingen en ondersteunende en verzorgende voorzieningen. Mensen die zich niet ontwikkelen zijn te vinden op campings als blijvende bewoners. Een grote zorg voor de gemeenten die de campings willen ontruimen. Want wat doe je de mensen aan. Maar als je moeilijkheden als mogelijkheid van het leren ziet kom je verder. Dan moet je niet alleen ontruimen maar ook de mogelijkheden bieden om er wat van te leren.
En bij die mensen overheerst de angst voor een verandering. Daar kan men niet mee omgaan. Overigens is dat een breed maatschappelijk verschijnsel. Angst voor verandering die als basis heeft dat men niet weet wat te doen. Men heeft niet dan niet voldoende geleerd om voor zichzelf te zorgen. Of is te lang bij dezelfde baas blijven hangen want de voorzieningen waren goed. Is dit de bron voor de groei van het aantal ZZP-ers? En wordt bij het levenslang leren weer de nadruk gelegd op vakvaardigheden en niet op bestaansvaardigheden?

Het werk in besturen en overlegorganen is boeiend en leerzaam. Dat gaat over veel problemen. En juist dat is het leerzame, je moet er een mening over zien te krijgen en dat is vooral een houding van onderzoeken en praten en een beetje vaardigheid. Veel bestuursleden en or-leden beschouwen die tijd als heel leerzaam maar ook heel lastig. Dat hoort dus bij elkaar en zijn mogelijkheden om van te leren.
Tegenwoordig komt met de toename van de leeftijd van de werkenden ook steeds meer aandacht voor het langer doorwerken en actief blijven. Dat wordt aanbevolen voor het gezond blijven op oudere leeftijd. Want je blijft op die manier je ontwikkelen. Dat geldt ook voor bewegen, trainen hoort daarbij. Blijven gaan is de boodschap.
Comments