Nieuws‎ > ‎

Lof der zotheid De blog van Cor P Berkel

Geplaatst 6 mei 2016 02:43 door Martin Kemperman   [ 6 mei 2016 05:48 bijgewerkt ]


Nog steeds onder de indruk van Erasmus leen ik de titel van zijn boek voor deze blog. In zijn boek stelt Erasmus allerlei menselijke dwaasheden aan de kaak. Behalve kerkelijke autoriteiten worden ook kooplieden, vorsten en wetenschappers bekritiseerd. Het blijkt dat schrijven door de eeuwen heen gebruikt werd om de elite te bekritiseren en te bespotten. Dat er nu bloggers zijn of columnisten is dus niets nieuws. Maar misschien wel in Turkije.
De vrijheid van meningsuiting was echter in die tijd ook al riskant. Als de elite de kans kreeg werd je er wel op afgerekend. Maar de schrijvers wisten dat en liepen bewust dat risico. Nu kan men zich beroepen op normen en waarden in onze cultuur, tenminste als die ook gedeeld worden. Hetgeen voor Turkije niet het geval is.
Het verbaast mij dat er zoveel commotie ontstaat over de Turkse actie tegen het schrijven van columnist Ebru Umar in Turkije. Het is volgens de Turkse wet een overtreding. Vooral reageren de bloggers, nieuwsrubrieken en praatprogramma’s in Nederland. Willen die de dominee uithangen, of voelen die zich in hun vrijheid van meningsuiting bedreigd? Als gewone Nederlander vind ik het gewoon gedoe om niets. En het verbaast mij niet dat de Nederlanders met een Turkse achtergrond het met de Turkse actie eens zijn. Ze lopen het risico dat een afwijkende mening voor hen gevolgen krijgt in Turkije.
Het is nog nooit bij mij of mijn vrouw opgekomen om onze kinderen uit te schelden. Dat lijkt ons zinloos. Je kunt ze terecht wijzen, bekritiseren of bestraffen maar schelden heeft geen zin. Waarom doen columnisten en bloggers dat dan wel? Wat is het nut van het sturen van een tweet met een beledigende inhoud? Je zou bijna denken dat de gewone Nederlander wel wijzer is, die doen het vrijwel niet. Is dit nu het belang van de vrijheid van meningsuiting, dat je kan beledigen en schelden?
In die zin is dit dus de “Lof der zotheid.” Het lijkt een doel om gebruik te maken van het recht op de vrijheid van meningsuiting voor van alles, want dan word je de hemel in geprezen.
Het heeft iets Jihadistisch: ‘doe mee met de strijd om het woord en je komt in het paradijs’. Mij boeit het niet, maar het stoort mij dat intellectueel Nederland het beledigen verheft tot de vrijheid van meningsuiting terwijl het gewoon een ordinaire scheldpartij is.
Het ergste is dat de degenen die beledigen zich onbeschaamd beroepen op de vrijheid van meningsuiting en zich beledigd voelen als er hard op gereageerd wordt. Let wel, het Turkse optreden was te verwachten maar de inbraak bij en de opsluiting van Ebru Umar wijs ik volstrekt af. Daarmee is de kous niet af. Er mag best iets gezegd worden over de wijze en de stijl waarop.
Wie zich in het publieke domein waagt als schrijver of blogger loopt daarmee extra risico’s. Je kunt kritiek krijgen en zeker met de huidige media is de kans daarop groot. Want er is een publiek dat er niet voor kiest om zich in het publieke domein te manifesteren maar gewoon anoniem en onbesuisd begint te reageren. Voor een deel doet men gewoon de columnisten en bloggers na in hun scheldpartij. Wat de één mag schrijven mag een ander toch ook?
Scheldende columnisten en bloggers zijn op hun beurt weer kwaad op de reacties waar ze zelf het voorbeeld van geven. Nogmaals het is de lof der zotheid. Het is zot om de vrijheid van meningsuiting daarvoor te gebruiken en zot dat er op deze wijze op gereageerd wordt. Of het nu een president is of een Nederlander, het maakt voor de mate van zotheid geen verschil.
Comments