Nieuws‎ > ‎

Hagedienst 23 juli 2017. ‘Lech, lecha!’ een oproep. Thea Dengerink.

Geplaatst 17 aug. 2017 11:36 door Hagediensten Heuvelrug   [ 17 aug. 2017 12:02 bijgewerkt ]
Ga!
Nadat zijn vader Terach Abraham en zijn vrouw en zijn kleinzoon Lot meegenomen heeft naar Kanaän uit Ur der Chaldeeën stranden ze in Haran. Daar staat-Abraham, 75 jaar, zijn vader is net overleden, zijn vrouw Sarai is onvruchtbaar, afgesneden van het verleden, zonder toekomst. Hoe verder? Dan uit het niets roept Hij, die Abraham niet kent, niet kan zien of aanraken zoals de stenen beelden, hem. 'Trek weg uit uw land, uw stam en uw familie, naar het land dat ik u zal wijzen' luidt de opdracht. Onzekerheid troef, stel je voor dat zoiets jou gezegd wordt: Ga! Heeft Abraham niets te verliezen of gaat hij omdat hem door die onbekende God een nageslacht beloofd wordt en een groot volk, gezegend en wel. Een nieuwe kans: Lech-lecha- Laat los en ga! Heb het Lef om een nieuw leven met een nieuwe God te beginnen. Hij maakt de sprong, zet de eerste voet op een onzekere weg omdat hij die God op zijn woord gelooft. Ze sluiten een verbond: Als jij het met mij aandurft, dan zal ik je zegenen met een talrijk volk in een land dat ik jou wijs. Middeleeuwse Rabbi's zagen de opdracht meer spiritueel: 'keer terug naar je kern, ontdek jouw potentie’. Waarom koos God voor Abraham? Omdat hij onvoorwaardelijk koos voor die ene God, nog een onbeschreven blad was. Hij nam hij hem weg uit Babylon en zette hem in Syrië waar Kanaän een onderdeel van was. Met de bedoeling dat zijn geloof in die ene God niet met hem uitsterft zodat hij een zijn volk en degene die hij tot zegen was, bewust maakt dat er maar één God is. Abraham wordt rechtschapen genoemd in de verschillende religies. De koran legt de nadruk op de gehoorzaamheid van Abraham, volgens het Nieuwe Testament kun je alleen Jezus volgen als je familie loslaat. Je moet het zelf doen volgens de Joden. Ga!

De vreemdeling als gast
Basis voor het vertrouwen in God is dat je niet te comfortabel, niet te zeker voelt van je zaak. Voor Joden, christenen en moslims is de boodschap van het verhaal van Abraham: wees stil en luister anders zul je de roeping niet horen, weet je niet wat je doel is . Bruce Feiler's boek noemt het geloof van Abraham een draagbare religie, het Abrahamism. Wat belangrijk is draag je met je mee, God, je familie, je waarden en normen, je opdracht. Lichtgewicht en flexibel!
Met deze zekerheid kun je steeds weer opnieuw beginnen, overal. Met als kern, niet wat je bezit maar wat je ontdekt, als vreemde kun je je omgeving met nieuwe ogen bezien. Je bent slechts te gast, je respecteert degene die je ontmoet. Je bent niet zijn bezit, noch de ander de jouwe;de ander kan een aanvulling zijn op wat jij in de kern bent. En Abraham, 75 jaar oud gaat, met Sarai, Lot en iedereen die hij in Haran in dienst genomen had! Hij trekt, met God, door het gehele beloofde land naar Egypte en weer terug en ontmoet vele bewoners, als vreemdeling, als gast. En hij groeit, door zijn diplomatieke handelen stijgt hij in aanzien. Bij Betel bood hij grootmoedig Lot de keus voor het meest waardevolle land langs de Jordaan. Abraham voerde oorlog, onderhandelde uiteindelijk ook met God over Sodom, en kreeg uiteindelijk bij Hagar zijn eerste zoon Ismael en bij Sarai zijn tweede zoon Isaac. Sarai werd Sarah en Abram Abraham. Omdat God in hen vertrouwen had, niet omdat ze onfeilbare mensen waren.

Grenzeloos vertrouwen
Hun geduld wordt op de proef gesteld in de honderd jaar die God hem nog gaf. Krijgt Abraham daarom visioenen waarin God zijn belofte herhaald? Vertrouwt Abraham zo blindelings op God die hem een groot volk beloofd heeft dat hij zijn zoon als offerlam meeneemt? Abraham zegt tegen zijn dienaren: 'jullie blijven hier bij de ezel... wij komen weer terug. ' Heeft God iets aan onze trouw, die regelmatig wankelt want we zijn immers God niet?
God had Abraham nodig en Abraham God. Hebben wij Abraham nodig om God te ontmoeten? Deze aartsvader van joden, moslims en christenen werd gezegend opdat hij anderen tot zegen zou kunnen zijn. Kunnen we het vertrouwen in die ene God, via Abraham, met hen delen? Als God, zoals met Abraham, vertrouwen heeft in ons en met ons gaat, kun we dan elkaar in liefde en respect ontmoeten en delen wat we in Abraham meegekregen hebben? Als dat zo is dan zou Abraham zowel de bron en het voorbeeld van een grenzeloos vertrouwen kunnen zijn voor een gezamenlijke ontdekkingstocht naar die ene God.
Lech-lecha!

Comments