Nieuws‎ > ‎

Krimpmodel. Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 5 jun. 2020 02:37 door Oecumenische Hagediensten
De laatste dagen lees ik regelmatig berichten over beperkingen van onze bewegingsruimte. Situaties waarvan de overheid stelt dat het te druk of te vol wordt en hierop ingrijpt. Uiteraard om corona besmettingen te beperken. Maar als we weer naar normaal moeten, dan is dat het normaal van vóór de pandemie.
Maar toen was het ook al op veel plaatsen te druk. De 1,5 meter doet er voor de drukte gewoon niet toe. Er is eerder ook al wel eens gewaarschuwd dat het in Amsterdam te vol werd op Koningsdag. Om nog maar te zwijgen over de wallen in Amsterdam of het filevarenin Giethoorn. En in Venetië kom je ook niet meer vooruit vanwege de toeristen.
De treinen in de spits kunnen maar 40% vervoeren. Bij musea moet je een bezoekersplaats reserveren want anders verdringt men zich voor de kunstwerken. En zo kan ik goed wel doorgaan. Het aantal reizigers, toeristen en bezoekers rijst de pan uit.. De aantallen moeten beperkt worden.
En begrijp me niet verkeerd, alles wordt opgetuigd met de beste bedoelingen maar wel gelet op het maximaliseren van de inkomsten want dat hoort bij groei. Als de terrassen te klein worden voor het aantal bezoekers dan kopen de ondernemers meer meubilair en vragen toestemming aan de gemeente en die krijgen ze. Dat gaat ook zo met het vrachtvervoer als
ook met de landbouw en de intensieve veehouderij. Alles moet mogelijk zijn met het economisch groeimodel.
En niemand schijnt zich te realiseren dat de bomen niet tot in de hemel groeien en dat is niet voor niets zo. Aan alle groei is een eind. Het maximaal aantal mensen voor een legio aan activiteiten komt in zicht. Het met subsidies overeind houden is geen houdbaar toekomstmodel. Geen overheid die het aandurft grenzen aan aantallen te stellen. Maar het zal wel moeten gebeuren. Het probleem van de files los je niet op met meer asfalt maar met het begrenzen van het aantal auto's. En dat zal er vroeg of laat toch van moeten komen.
Maar het ontbreekt ons aan denkers daarover. Ook economen blijven hangen in het groeimodel. Ik pleit voor een economisch krimpmodel. In dit model wordt bedacht en berekend hoe de economie in alle sectoren teruggebracht kan worden tot aanvaardbare omvang. Nadenken over krimp of afbouwen is nog nergens uitgezocht. Dat gebeurt bij rampen en crisissen. Zoals nu. Heel veel problemen met het milieu en het klimaat hangen hiermee samen. Zo komt het nadenken over minder vervoer nu op gang. Daar komt thuiswerken en videovergaderen voor in de plaats. Dat is de krimpeconomie. We kunnen het wel, maar het denkwerk is hier niet voor gedaan. Een mooie kans voor ondernemingsraden om mee te denken en te innoveren.
Comments