Nieuws‎ > ‎

Het verhaal van de rupsen Joke de Zwaan

Geplaatst 12 okt. 2018 03:40 door Martin Kemperman
Hemel, hoe ziet dat eruit, wat moet ik me daar bij voorstellen?
Niemand van ons kan je dat vertellen, wij allemaal vragen ons dat af, en dat hebben mensen alle eeuwen door gedaan. In ieder geval zou het een plek zijn waar licht en warmte, vrijheid en lichtheid is.
En om elkaar te helpen, vertelden ze verhalen over hoe het er misschien eruit zou zien. Eén ervan wil ik jullie nu vertellen.

De rupsen

Een rupsenvolkje zit tevreden in een groot veld met boerenkool-struiken. Ze hebben zich lekker volgegeten, de avondzon verwarmt hun ruggetjes en terwijl ze wat zitten na te genieten zegt één van hen:
"Hoe zou het leven na dit leven eruit zien?"
"Het leven na dit leven???  Wat bedoel je?" vraagt een ander.
"Nou als wij oud zijn en ons leven tot een eind komt, wat dan, wat hoop je dat er dan zal zijn?"
"Ik denk, zegt een dikke, vette rups "dat we dan wakker worden in een groot veld vol spruiten, lekkere hapjes die altijd aanwezig zullen zijn."
"Ik droom ervan" zegt een oude rups "dat het een plek is waar we nooit meer bang hoeven te zijn voor vogels die ons oppikken, we kunnen dan gewoon rondkruipen zonder angst".
Alle rupsen knikten ja, en er valt een stilte.

Dan zegt een heel klein rups met een zachte stem: "Ik heb wel eens gehoord dat we dan vleugels zullen hebben en dat we onder de zon vrij kunnen fladderen."
Er barst een vrolijk gelach uit. "Die is goed gek! Vleugels??? Daar moet je nog klein en jong voor zijn om zoiets te kunnen bedenken."

Dan verstomt het gelach en valt er een stilte over het veld.
Comments