Nieuws‎ > ‎

Grenzen Cor P. Berkel

Geplaatst 14 jan. 2016 11:53 door Hagediensten Heuvelrug   [ 14 jan. 2016 12:15 bijgewerkt ]

Het lijkt erop alsof we in het verleden allerlei grenzen losgelaten hebben. Dat is ernstig, zelfs zo erg, dat met het toenemend aantal vluchtingen plotsklaps de grenzen weer gaan leven en gesloten moeten worden. Dat zou helpen om het aantal vluchtelingen te beperken. Maar de grenzen sluiten kan gewoon praktisch niet. Het doet wel de vraag rijzen wat de betekenis van grenzen is.
In een uitzending van Radar over de banken werd gesteld dat de banken geen grens kennen voor de omvang van de kredietverlening. Dat is de oorzaak van de financiële crisis van 2007. Er was te veel geld uitgeleend omdat er geen grens is voor de banken. Een lening van de bank is daar een getal in de administratie. Daar staat geen enkele waarde tegenover, daarom is er ook geen grens.
De grens voor de productie van melk, het melkquotum, is opgeheven. De boeren zagen dat aankomen en hebben leningen gesloten om het aantal koeien uit te breiden en de stallen te vergroten. Ze produceren nu veel meer melk en dan zakt de melkprijs. De boeren krijgen minder inkomsten en raken in de problemen. Want de kosten zijn enorm gestegen. De banken slaan alarm hoewel zij die leningen verstrekt hebben.

Het werkt simpel, als er niemand is die de collectieve belangen bewaakt, dan zorgen alle betrokkenen die daar de positie voor hebben het eerst voor hun eigen belang. Maar de mogelijkheden zijn voor hen niet eindeloos. De particuliere belangen moeten bewaakt worden door grenzen te stellen en die te controleren. En dat is op tal van punten door de overheid onvoldoende gedaan. Er zijn geen grenzen gesteld aan de uitstoot van CO2, en niet aan de private equity ondernemingen zoals bij de overname van V&D.

Er zijn geen grenzen gesteld aan de stromen vluchtelingen, geen grenzen aan de omvang van banken en niet aan de grootte van de scholen. En dat gaat voorspelbaar tot problemen leiden. Want zonder de grenzen moet de wal het schip maar keren.

Het zijn vruchteloze pogingen om iets wat niet kan werken toch aan de gang te krijgen. Want alles moet een financiëeel rendement hebben anders is het waardeloos. Het idee van groei om het rendement te vergroten is achterhaald. Telkens wordt deze boodschap als argument gebruikt om te groeien en daar heeft geen enkele de groepering blijkbaar invloed op.
Dat gaat ten koste van de mensen in de samenleving, die geen machtspositie hebben om hun eigen belang goed te behartigen. En die mensen gaan dwarsliggen. Er komt onrust omdat er niemand is die hun belangen bewaakt. Uiteindelijk gaan deze mensen naar inspraakavonden niet om iets te zeggen maar om te laten blijken dat men het er niet mee eens is en gehoord willen worden.

Die invloed moet zich richten op het stellen van grenzen. Dat is de belangrijkste taak van de overheid. Met het gekozen parlement, de gekozen gemeenteraad en de or kan iedereen invloed uitoefenen en dat is de basis van onze samenleving. Medezeggenschap is het bindmiddel in de maatschappij. Daarmee kunnen mensen aangeven waar voor hen de grens ligt en dat is precies wat achterwege blijft.

Comments