Nieuws‎ > ‎

Erasmus

Geplaatst 7 apr. 2016 01:14 door Hagediensten Heuvelrug   [ 7 apr. 2016 01:58 bijgewerkt ]
We gingen naar Gouda voor een bezoek aan de tentoonstelling over Erasmus. Zeer de moeite waard en ik geef daarom een korte impressie en wat het bij mij deed.  

Erasmus werd, naar eigen zeggen, in Rotterdam geboren. Sommige andere bronnen spreken over Gouda. Soms noemt hij als geboortejaar 1466, soms 1467 en dan weer 1469. Hij is overleden in Bazel, op 12 juli 1536.
Hij was het tweede onwettig kind van een Goudse priester en diens huishoudster. De band van Erasmus met Gouda is duidelijk. Zijn ouders waren Gouwenaren, hij heeft er als kind vele jaren geleefd en studeerde zes jaar lang in het klooster van Steyn, vlak bij Gouda. In de tentoonstelling wordt dat met behulp van een maquette en een toelichting uitgelegd. Hij was priester, geleerde en schrijver en reisde met paard en zijn boeken de toen bekende wereld rond.

Erasmus werd in zijn tijd gezien als één van de geleerdste Christen ­Humanisten. Als theoloog vertaalde hij het Nieuwe Testament van de Bijbel uit het Grieks. In zijn tijd ontstond de boekdrukkunst waar hij groot voordeel van had bij de verspreiding van zijn boeken. Hij was een tegenstander van de leer van Luther die ook in zijn tijd leefde. Maar hij moet ook Calvijn gelezen hebben die jonger was maar ook in zijn tijd in Genève leefde.
Erasmus hechtte meer waarde aan de rol en betekenis van mensen dan aan die van de Rooms Katholieke Kerk. En dat was net als de leer van Luther tegen het zere been van de kerkelijke autoriteiten. De opvattingen van Erasmus zijn kort samengevat met zijn uitspraak: ‘Het goede is het midden tussen twee uitersten.’
Hij schrijft (in het Latijn ):' Iedereen die weet wat oorlog is, heeft er een afschuw van. Er is niets slechter en niets dat meer vermeden zou moeten worden. Oorlog is onmenselijk en onchristelijk.'
Actueel is een stelling die is tentoongesteld uit zijn werk: ‘ Zelfs een onrechtvaardige vrede is altijd nog beter dan een rechtvaardige oorlog.’

Dat zet mij dan even op een ander been. Daarbij moest ik denken aan de diplomatieke pogingen om een vrede in Syrië te bereiken. De beelden van de oorlog en de gevolgen, de slachtoffers, de vluchtelingen en de verwoestingen van steden zijn toch een bevestiging van de uitspraak van Erasmus. Maar het is nu 500 later en we hebben het nog steeds niet door hoe dat dan moet. Dan is elke vrede, hoe hoog de eisen van Turkije ook zijn, een vooruitgang.
Conflicten nu en in het verleden hebben veelal als basis dat een groepering het recht claimt anderen te kunnen verplichten te doen wat zij het beste vinden. In “De erfenis van de utopie “ schreef Hans Achterhuis dat dit uitloopt op oorlog en onderdrukking. We zien het voor onze ogen gebeuren. Een conflict is er eerder dan dat het opgelost is. En het beginnen van een conflict zonder dat je weet hoe je dat weer kunt oplossen is een ramp voor de mensen die het aangaat.

De arbeidsgeschiedenis staat er ook bol van. Vakbonden zijn er op gebaseerd en het eindigt altijd in onderhandelingen. Dat kan ook or­en de weg wijzen. Leerzaam die tentoonstelling. Men is nooit te oud om te leren. “Gaat dat zien”.
Comments