Nieuws‎ > ‎

Een bijzondere middag in de Bethelkerk in Den Haag

Geplaatst 20 dec. 2018 01:50 door Oecumenische Hagediensten   [ 20 dec. 2018 11:45 bijgewerkt ]
Afgelopen maandag trokken drie leden van de Hagediensten, vier leden van de Werkhof gemeenschap en een PKN-lid van de Grote Kerk in Driebergen op naar Den Haag om van 12.00 tot 14.00 uur in te stappen in de 24 uurs liturgie in het buurt en kerkhuis van de Bethelkerk.

Al zeven weken lang gaat deze vorm van geweldloos protest, om de Armeense familie Tamrazyan die hier 10 jaar in Nederland woont en een verblijfsvergunning behoeft, door. Zij mogen hier niet blijven ook al zijn ze hier volledig ingeburgerd. Echter de politie mag, als er liturgie gevierd wordt, niet naar binnen om ze op te pakken. Zo is het in de wet geregeld.
Zodoende die lange gelovige ketting van lezingen, gebeden, liederen, stiltes en alles wat maar mogelijk is.

Onze liturgische bijeenkomst van 2 uur was door vier mensen voorbereid. 
We lazen Ruth, de vier hoofdstukken in vier gedeelten verdeeld. Ruth de Moabitische die het waagt haar schoonmoeder te volgen naar een onbekend land. 'Vraag me toch niet langer u te verlaten en terug te gaan weg van u. Waar u gaat zal ik gaan, waar u slaapt zal ik slapen; uw volk is mijn volk en uw God is mijn God'.
Van de vastberadenheid van deze vrouw kunnen we leren!
Het verhaal van de barmhartige Samararitaan, zo bekend bij iedereen, was ons volgende ijkpunt. Inmiddels waren er andere gasten binnengekomen en zo werden ze betrokken bij een gesprek van twee of drie mensen met als vragen:
- Wat valt je nu op als je het verhaal hoort? Waar blijf je haken?
- Wat heeft het jou anno 2018 te zeggen?
Het gesprek dat volgde was geanimeerd. Ieders inbreng kostbaar en 10 minuten bleek te kort.
Daarna volgde het verhaal van de BUS, een spiegelverhaal dat model staat voor mensen op zoek naar het land van vrede, waar geen eenzaamheid, geen oorlog en geweld is. Als metafoor van dat verhaal deelden we brood en water, niet meer en niet minder. Inmiddels was een kleine delegatie van The Guardian binnengekomen en vroegen of ze foto's mochten maken.
Ik heb ze bij het verhaal betrokken en ook zij deelden met ons brood en water.
Wat gebeuren er toch wonderlijke dingen waar je helemaal niet op uit bent.

Tot slot hadden we een gesprek met de oudste dochter van de familie. Zij is tweedejaars student en studeert econometrie. Studeren onder deze omstandigheden valt haar zwaar, maar er is een aanvraag gaande om in januari haar tentamen af te nemen in dit zo bijzondere huis.

Kortom: een zeer wonderbaarlijke en genadevolle middag die als het verzet doorgaat wellicht een tweede mogelijkheid biedt om met een nieuwe club er naar toe te gaan. Wie wil kan zich aanbieden.

Dit hele gebeuren wordt geleid door 25 vrijwilligers die dag en nacht gasten ontvangen, thee en koffie schenken en iedereen op zijn/haar gemak stelt. Wat een inzet.

Er is een plan om bij ons, tijdens onze kerstnacht viering een stoel leeg te houden voor de familie Tamrayan, als teken dat we aan ze denken.

Marijke Egelie
Comments