Nieuws‎ > ‎

De vierde weg. Marijke Egelie

Geplaatst 8 feb. 2017 06:21 door Martin Kemperman   [ 8 feb. 2017 07:02 bijgewerkt ]

Meer dan 200 mensen waren zaterdag 4 februari naar de Grote Kerk in Driebergen gekomen om te luisteren naar het levensverhaal van de Palestijnse boer Daoud Nassar. Zoals u las in de vorige Nieuwsbrief, luidt zijn levensmotto: ‘We refuse to be enemies’.
Daoud en zijn broer Daher zijn eigenaar van een groot stuk boerenland, ooit gekocht in de Ottomaanse tijd door hun grootvader. Dit land ligt boven op een berg niet ver van Bethlehem. Hun bron van inkomsten is het kweken van allerlei soorten vruchtbomen. Zij worden omringd door Israëlische nederzettingen. De kolonisten zijn al jaren bezig het land van de familie in hun bezit te krijgen door ze te bestoken met het ene proces na het andere.
Maar Daoud en zijn broer Daher zijn nog steeds eigenaar! Zij zijn verknocht aan hun stuk land en dat is niet te koop.

Zelf wonen ze met hun familie in Nahalin, een klein dorp verder op, maar er is dag en nacht iemand aanwezig op het land.
Hoe is de situatie ter plaatse? Ze zijn van alle voorzieningen als electra en water afgesloten. Dus hebben ze zonnepanelen geïnstalleerd, een eigen waterbron gegraven en vangen ze het spaarzame regenwater zorgvuldig op. WC’s worden met reeds gebruikt water doorgespoeld. Zo gaan ze ook zorgvuldig met de gegeven mogelijkheden van de schepping om.

De Israëlische autoriteiten geven geen enkele vergunning om bovengronds te bouwen. Gelukkig zijn er grote, mooie beschilderde grotten waarin ze huizen. Ook deze dateren uit de Ottomaanse tijd. Zo kunnen ze de vele vrijwilligers die komen werken op het land, herbergen en kunnen ze de vele gasten uit de hele wereld ontvangen om met hen in gesprek te gaan en hun zienswijze in de ogenschijnlijke ongelijke strijd en over hun weg naar vrede vertellen. Zij proberen dat in te vullen volgens het voorbeeld van Jezus uit Nazareth: geweldloos, met aandacht voor iedereen die op hun pad komt.
Uit eigen ervaring hebben wij er iets van geproefd en het is bijzonder.

De vierde weg
Hoe ga je om met iemand die je kwaad gezind is en met wie je ogenschijnlijk geen kant op kunt?
Daoud beschrijft vier mogelijke wegen:

1. Geweld met geweld beantwoorden, wat meestal tot meer geweld leidt.
2. Je kunt apathisch blijven en dan gebeurt er niets, je wordt door de wereld vergeten en het leidt tot passief slachtofferschap.
3. Je kunt vluchten, het land uit! Dat lost niets op.
4. De vierde weg, waar zij zich dagelijks in oefenen: de ander met zijn ‘principes en standpunten’ in de war brengen, op een vriendelijke en creatieve manier een ander aanbod doen, een informele weg bewandelen.

Daoud en zijn familie kiezen met hun levensmotto ‘We refuse to be enemies’ duidelijk voor de vierde weg.
Deze nieuwe weg kost veel innerlijke strijd, zei Daoud. En je weet nooit of het zal helpen tot een goed einde te komen. Hij noemt het een worsteling tot levenslange bekering met als resultaat tot nu toe: ze zijn 25 jaar onderweg en ze zitten er nog!

Je hebt moed nodig, als je bang bent of als je je in een ondergeschikte positie bevindt, máár.. het geeft ook een gelegenheid om in die strijd er boven uit te groeien en dan kunnen er wonderen gebeuren. Daoud noemt dat een zegen, die je toekomt.
Zulke bemoedigende woorden horen we niet dagelijks in ons eigen bestaan waar de moed ons af en toe in de schoenen zakt.

Deze vierde weg was voor velen die middag aanwezig, een eye opener en ik wilde dat graag aan u doorgeven.

Vrede en alle goeds

Marijke Egelie
Comments