Nieuws‎ > ‎

De schoonmakers - blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 22 nov. 2018 02:20 door Martin Kemperman   [ 22 nov. 2018 06:25 bijgewerkt ]

In een uitzending van DWDD van 2-11-2018 wordt de documentaire “The cleaners” besproken. Daarin wordt toegelicht hoe Facebook duizenden berichten, foto’s en video’s selecteert die door slecht betaalde en anonieme medewerkers in de Filipijnen dag en nacht bekeken worden, zonder kennis van verschillende culturen, geschiedenis of politiek. Deze cleaners proberen de protocollen zo goed mogelijk toe te passen en verwijderen wat Facebook niet getoond wil hebben. Facebook bepaalt als commercieel bedrijf wat we te zien krijgen en wat niet. Zij geeft niet door aan de gebruikers wat wel en niet kan. Facebook blokkeert geen accounts als er strafbare informatie aangeboden wordt. 

Het maatschappelijk nut is verwaarloosbaar en de invloed enorm. Social media vervormt onze wereld en tast de democratie aan, bijvoorbeeld door het beïnvloeden van verkiezingen en het verspreiden van nepnieuws. Radio en tv-programma’s gebruiken het ook al als discussieplatform en voor velen is het een extra uitlaatklep over de maatschappij. Scheldkanonnades en (doods)bedreigingen zijn aan de orde van de dag. Politie en justitie staan vrijwel machteloos. De verschillende platforms zijn veel te groot geworden en te internationaal om aan te pakken. Er is een monster gecreëerd dat onbeheersbaar is. Het enige dat van belang is, is dat het aanbod commercieel bruikbaar is. Want commercie maakt de eigenaar en aandeelhouders schat- en schatrijk.

Het verdienmodel is gebaseerd op het verkopen van advertenties op basis van de gegevens van gebruikers waar privacyrecht op van toepassing is. Bovendien bieden ze de gelegenheid voor anonieme en persoonlijke bedreigingen. In de kranten, buiten internet, zou dat direct aanleiding zijn voor actie van politie en justitite.

In elke andere onderneming zouden medewerkers voor dergelijk gedrag tot de orde geroepen worden en zelfs ontslagen kunnen worden. Bij Facebook wordt niemand aangesproken want het is geen vergissing van een individuele medewerker, maar het is bedrijfscultuur. Men vindt dit collectief normaal en geaccepteerd.
Comments