Nieuws‎ > ‎

De politiek is een drama. De blog van Cor P Berkel 19 juni 2017

Geplaatst 21 jun. 2017 10:16 door Hagediensten Heuvelrug   [ 21 jun. 2017 10:17 bijgewerkt ]
Al vaker heb ik geschreven over politiek, maar nu staat mijn geloof in de politiek wel erg onder druk. Wanneer ik zie hoe de politiek in Engeland zich in alle bochten moet wringen na de verkiezingen, wordt mijn beeld steeds zwarter. En mijn gevoel over de invloed van de politiek loopt ook steeds verder terug. In Amerika is een miljardair gekozen als president met de boodschap “America first”. In Frankrijk is een president gekozen die een enorme omslag brengt in de gevestigde politieke verhoudingen. En we moeten nog zien hoe het in ons land uitpakt en straks in Duitsland.
Voor Brexit schat ik in dat de politiek niet weet waar men aan begint. Er wordt gesproken over een harde of zachte Brexit zonder enige concrete invulling. Er is ook door de bevolking gekozen voor Brexit zonder enige uitleg. Bovendien was de huidige minister van buitenlandse zaken een correspondent van de The Daily Telegraph in Brussel. Hij was tegen Europa en gaf leugenachtige informatie over Europa. Toen de bevolking voor Brexit gekozen had was hij weken weg en nergens te vinden. Misschien is Brexit voor de Engelsen een leuk ideaal, maar staat het buiten de werkelijkheid. Het komt er nooit van of het richt grote schade aan.
In Amerika is het politiek nog verder mis. De vele grote ondernemingen en vele Staten hebben al laten weten zich van de mening van de president over het milieu-verdrag van Parijs niets aan te trekken. Wie bestuurt de politiek dan? De honden blaffen maar de karavaan gaat verder. In Frankrijk moeten we nog even wachten op de invloed van de president en zijn partij. Maar de oude politiek is uitgespeeld. En staat Jesse Klaver ook te veel aan de kant van de idealen en te weinig aan de kant van de werkelijkheid?

Politiek is het middel om de belangentegenstellingen van de burgers op de best haalbare wijze te realiseren. Dan moet er wel een plan zijn. Maar daar zit een probleem. Want de vertegenwoordigers worden gekozen door de kiezers en de politici willen wel herkozen worden. Ze willen dan ook hun best doen voor de verschillende groeperingen. En zo komt er een parlement tot stand dat niet overbrugt maar bestaat uit vertegenwoordigers van deelbelangen. En de lobby versterkt dat systeem.
Vervolgens moet er een plan getimmerd worden voor het algemeen belang. Dat doet de formateur. Dat is geen optelsom van de delen. De huidige informateur stelt dan ook dat er voor Nederland en de wereld naar de verre toekomst gekeken moet worden. Vele gesprekken zijn dan nodig. Want de ideeën van de formateur zijn nooit aan de kiezers voorgelegd. Daar moet dus over nagedacht worden. Dat is lastig vooral als het nieuwe ideeën zijn.
Voor de bekende standpunten houden partijen het bij het oude en vertrouwde. Innovatieve gedachten worden door een echte conservatief alleen al daarom afgewezen. Maar die zijn nu juist van belang voor de toekomst. Hier botst conservatief met progressief. Zo blijft Nederland een achterlopend en in zichzelf gekeerd landje aan Noordzee.
Maar gelukkig gaan de ondernemingen hier voortvarend mee om. Die moeten winst maken en hebben andere belangen. Ook hier laat de politiek het even afweten. Misschien gaat het licht toch nog aan?
Comments