Nieuws‎ > ‎

Bericht van Martin en Jodien

Geplaatst 8 mrt. 2019 02:41 door Oecumenische Hagediensten
Aswoensdag 2019,

Lieve mensen,

We zijn ruim een week geleden bij de Tent of Nations aangekomen en konden meteen voor Sinterklaas spelen. Van het geld dat we van de Hagediensten en enkele vrienden meekregen hebben we uit Nederland een drietal topkwaliteit snoeischaren en allerlei strooigoed in de vorm van groentezaden gekocht. De gebroeders Nassar, Daher, George en Dawoud, zijn er heel blij mee. Ze bedanken jullie hartelijk en nodigen jullie uit om ook zelf te komen.
Na een zonnige, eerste dag sloeg het weer om. Het werd guur koud en regende zo intens dat dat het water door de dikke rots drong en in straaltjes de grot binnenliep. Bibberkoud vonden we een herberg in Bethlehem. We waren samen met Hidde, een jongen uit Ede, die helemaal straalde bij het binnengaan van de Geboortekerk en ons nog dagelijks verrast met zijn onbevangen geloof in de letterlijke waarheid van de bijbelverhalen. We brachten een bezoek aan Hijazi Eid, onze Palestijnse gids op het Abrahampad en hoorden van hem dat het leven van de Palestijnen er niet eenvoudiger op is geworden. Zo zit zijn schoonzoon al ruim een jaar in administratieve hechtenis. Dit is een soort preventieve gevangenschap door het Israëlische leger, waaraan geen rechter te pas komt.
Het is hem al vaker overkomen. Ook de Palestijnse Autoriteit had het al op hem gemunt. Hij zet zich namelijk in voor mensen die om onduidelijke redenen in gevangenschap zitten. Zijn zoontje van acht heeft hem al met al nog geen 365 dagen in zijn hele leven gezien. Het jochie liet ons onderstaande tekening zien waar zijn veerkracht van afstraalt. Kijk maar naar de zon en de vrolijke, stevige bomen.Hijazi zelf blijft zich onverdroten inzetten om Palestijnse jongeren aan het wandelen te krijgen. Hij is nu in overleg met Daoud Nassar om voor de bewoners van het Palestijnse dorpen onderaan de heuvel een wandeling uit te zetten waarbij ook de Tent of Nations wordt aangedaan. Over de opstelling van de Palestijnse Autoriteit is Hijazi furieus. Abbas en consorten zijn alleen maar uit op het behoud van hun positie en zelfverrijking, vindt hij, terwijl de werkeloosheid, armoede en onvrede bij veel mensen toeneemt.
Vanaf zondag is het weer opgeknapt -gisteren nog wel een regenachtige middag- en zijn we weer aan het werk gegaan. Jodien is in en om de grot de boel op orde aan het brengen terwijl Hidde en ik samen met de broers op het land werken. Het zal niet lang meer duren of de sapstroom in de bomen komt hier op gang en het een race tegen de klok om de bomen op tijd gesnoeid te krijgen. Deze week zijn de wijnstruiken aan de beurt. De combinatie van compost en overvloedige regen maakt dat het soms een hele zoektocht is om de vorig jaar geplante stuikjes terug te vinden en van gras en bloemen te ontdoen. Na het wieden en snoeien spreiden we een deel van het weggehakte gras als een bedje om de nog jonge struiken om zo uitdroging en erosie te voorkomen en een extra compostshot toe te dienen.
Vannacht slaapt er hier een groep Nederlanders, die een reis door Israël en Palestina maken.
Ze blijven hier een paar dagen en morgen helpen zij met wieden. Het is bijzonder om hun indrukken te horen. Volgens de Joodse Israëliërs die ze spraken was het meest haalbare één staat met gelijke rechten voor Joden, Palestijnen en overige minderheidsgroepen. De weg er naartoe is echter lang en de politici die nu aan de macht zijn vormen het grootste obstakel om ook maar een stap in deze richting te zetten. Ook de linkse oppositie heeft nog geen gezamenlijk perspectief voor een vreedzame oplossing van het conflict.
Vanaf de heuvel van de Tent of Nations kun je met eigen ogen zien wat de gevolgen van de huidige politiek van Israël zijn. Al maar verder oprukkende, illegale, Joodse nederzettingen die onderling verbonden worden met toegangswegen die veelal niet toegankelijk zijn voor Palestijnen. Steeds als ik me van het werk opricht en om me heen kijk is er die dubbele gewaarwording. Enerzijds is er het schitterende heuvellandschap met zoveel groen en bloemen, anderzijds zie je overal de nederzettingen met idyllisch witte huizen met rode daken. Het went gewoon niet. Tegelijkertijd voel ik me hier veilig en op mijn gemak. Het is heerlijk om met één ding tegelijk bezig te kunnen zijn en op een dag als vandaag de zon en de koele bries te voelen. “Elke wijnstok die klaar is om uit te lopen en vrucht te dragen is een stap richting Gods koninkrijk,” zei Jodien laatst. Dat was raak gezegd. En ‘de wijn als voorteken van Gods koninkrijk’ zoals we in de Hagediensten vaak zeggen bij het rond laten gaan van de wijn, komt er niet zomaar. Het werk om het zover te laten komen is gelukkig wel iets waar ik heel vrolijk onder blijf.

Lieve groet ook van Jodien, Martin.
Comments