Nieuws‎ > ‎

Armoede De blog van Cor P Berkel

Geplaatst 23 feb. 2017 02:04 door Hagediensten Heuvelrug   [ 23 feb. 2017 02:29 bijgewerkt ]

In het nieuws stond een stukje over armoede, waar ik geen touw aan vast kon knopen. De kop is dat het niet goed gaat met de armoedebestrijding maar gelet op de inhoud lijkt mij dat niet te kloppen. Het was toch geen nepnieuws want het is niet uit zomaar een krant of instantie. Het is waarschijnlijk bedoeld om de kiezers voor de verkiezingsdatum alvast te informeren. Maar het artikel meldt dat het niet goed gaat met de bestrijding van de armoede. En met name met de mensen die langdurig onder de armoedegrens moeten leven gaat het slecht.
Iedereen die kan werken maar een financiële ondersteuning nodig heeft, valt onder de Participatiewet. De wet is er om zoveel mogelijk mensen met of zonder arbeidsbeperking werk te laten vinden. De Participatiewet is in de plaats gekomen voor de Wet werk en bijstand (WWB), de Wet sociale werkvoorziening (WSW) en een groot deel van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten (Wajong).

Gemeenten moeten deze bijstand verlenen en kunnen als voorwaarde stellen dat er een tegenprestatie geleverd moet worden. Mensen die bijstand krijgen moeten dus ook werken. Wil je niet werken dan kan de gemeente de bijstand korten. Over dat werken is veel gedoe, het mag geen echt werk zijn dat ook betaald gedaan kan worden. Maar je kunt niet weigeren bij een tewerkstelling want dat kost inkomen. Het blijkt dat veel mensen daar problemen mee hebben en zo ontstaat armoede.
Daarnaast zijn er de wat oudere werklozen die ontslagen zijn omdat het werk door de automatisering verdwenen is. Die moeten solliciteren naar werk. Maar gelet op hun ervaring en opleiding is hun werk weg. Er is een flink bedrag beschikbaar dat de ex-werkgever betaalt voor de omscholing, de zogenaamde transitievergoeding. Maar dan moet je wel het lef hebben om opnieuw te beginnen. Een vrij hopeloze situatie voor mensen die aan de kant gezet zijn.

Zo ziet de aanloop van de armoede er uit. En in beide gevallen gaat het om werk. Vroeger was het hebben van een vaste baan een gewoon uitgangspunt, maar inmiddels zijn de bakens verzet. Het hebben van werk is voor veel mensen niet meer vanzelfsprekend. De arbeidsmarkt is voor een deel flexibel geworden en een vast contract krijgen is moeilijk. Er is steeds minder eenvoudig werk te vinden. Automatisering en kosten doen de ondernemingen naar andere oplossingen zoeken dan een werknemer in vaste dienst. Werklozen solliciteren zich suf en de kans op vast werk is klein.

Dan is het inkomen verbinden aan werk vragen om problemen. Dat leidt in veel gevallen tot armoede voor langere duur. Uitzichtloze armoede. Dat heeft voor de mensen grote gevolgen. Zij zakken door de bodem van hun bestaan. Slechte gezondheid, isolatie, vereenzaming en schaamte zijn de gevolgen. Allemaal effecten waardoor een herintrede in de arbeidsmarkt een illusie is. Langdurige armoede is het gevolg.
Er moet dus iets totaal anders gebeuren om deze situatie te verbeteren. De verbinding tussen de verkrijgen van inkomen en werk moet losgelaten worden. Want net als in de jaren vijftig van de vorige eeuw ontstaat er weer een onderklasse. Dat gaat maatschappelijk grote onrust veroorzaken. De signalen zijn daar al voor waarneembaar. Kijk naar Amerika, Frankrijk en straks ons land.

Comments