Nieuws


Welkom en inleiding zomerdienst zondag 28 juli 2019

Geplaatst 12 aug. 2019 13:24 door Oecumenische Hagediensten   [ 14 aug. 2019 01:14 bijgewerkt ]

De vredesduif, teken van vrede en hoop.
In februari 1949 loopt de Franse schrijver, Louis Aragon, bij het Parijse atelier van Picasso binnen. Hij komt de affiche ophalen. voor het Internationale Vredescongres. van de communistische partij. Het affiche is niet af. Aragon loopt rond op zoek naar iets bruikbaars. Zijn oog valt op een litho. Een witte duif op een zwarte achtergrond. Het blijkt een gouden greep.
Overigens hield Picasso van duiven niet vanwege vreedzaam gedrag maar wegens hun impulsief en opvliegend karakter. Na het Vredescongres vliegen .de vredesduiven de hele wereld over. In 1951 brengt Mao een postzegel uit met de duif. Wereldvrede; staat eronder.
Stalin en Mao gingen echter allesbehalve vreedzaam met hun tegenstanders om. Pax Christi ontstaat op initiatief van Franse burgers in de nadagen van de Tweede Wereldoorlog als beweging voor vrede en verzoening. In het huidige logo is het silhouet van een duif verweven. Al zeker 4500 jaar is de witte duif een zinnebeeld. Aan geen dier heeft de mens zoveel betekenissen gegeven. Liefde en vrede vormen de hoofdmoot. In het spoor daarvan volgen reinheid, vrede, mensenrechten,rechtvaardigheid.
Rond 2500 voor Chr. schreef een dichter het Gilgamesh-epos, waarin de wereldomvattende vloed staat beschreven. Na het Gilgamesh-epos, waarin de wereldomvattende vloed staat beschreven. Na de vloed liet Gilgamesh een duif, een zwaluw en een raaf los om na te gaan of de aarde droog viel. De raaf keerde niet terug.
Naar schatting veertienhonderd jaar later kwam het boek Genesis tot stand. Het verdrag tussen God en de mensen na de zondvloed werd een succesverhaal. Ruim duizend jaar later werd de en Koran opgetekend. Nuh, de Islamitische naam voor Noach, liet ook een duif los om te kijken of het water voldoende gezakt was.
In het christendom was de duif vooral het symbool van de Heilige Geest. Tijdens de doop van Jezus in de Jordaan verschijnt de Heilige Geest in de gedaante van een duif. Iets als een duif’ maakte de onzichtbare Geest voor mensen zichtbaar. De heilige geest is echter niet aan beeld en vorm gebonden. De neerdalende duif met wijd uitgespreide vleugels maakt een beschermend bijna koesterend gebaar. Wat doet de Geest met je? Ik heb toen teksten in de Bijbel opgezocht waar de heilige geest genoemd wordt maar daar houd ik geen helder beeld aan over. Ook uit andere beschrijvingen ontstaat een vluchtig en ongrijpbaar beeld. Als je het aan mensen vraagt of zij de Geest ervaren hebben, zeggen zij vaak pas achteraf te beseffen wat hen is overgekomen toen zij in een schier uitzichtloze situatie de kracht voelden om verder te gaan.De Geest kan veel voor ons betekenen als wij haar ruimte geven. Willen wij die ruimte in ons hart geven?
Wij hebben die inspiratie hard nodig, als wij ons willen inzetten voor een duurzame en
rechtvaardige vrede. De vraag is hoe en waar?.
- Vrede is veel meer dan de afwezigheid van conflicten. Het is de kunst om innerlijke vrede te ervaren te midden van conflicten
- Zelf duurzaam leven zodat je voetafdruk zo klein mogelijk is en je minder afhankelijk bent van fossiele brandstoffen
Je goed informeren over de condities die nodig zijn voor een duurzame en rechtvaardige vrede.
- Oorzaken van conflicten nagaan. Hoe ontstaan conflicten in het groot en het klein? Hoe kom je uit een conflict?Wat kunnen we zelf doen om de neiging te weerstaan anderen negatief te beoordelen. Ons verdiepen in wat vrede duurzaam maakt . Elke situatie is anders.
- Nepnieuws en desinformatie ontmaskeren. Kortom het kritisch blijven volgen van het nieuws.
Bij dit alles kunnen we inspiratie van de neerdalende duif goed gebruiken Hij geeft ons
hoop en kracht om verder te bouwen aan een duurzame en vreedzame samenleving. Dit
alles een opmaat naar komende Vredesweek.




Digitalisering - Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 26 jul. 2019 01:55 door Oecumenische Hagediensten   [ 26 jul. 2019 01:57 bijgewerkt ]

Hoewel ik van huis technisch opgeleid ben heb ik nooit geloofd in de digitale hype. De missionaire toon en utopische visioenen, dat was zo overtrokken. Al die grote beloften van een digitale democratie en het einde van de elites en conflicten. Dat alles was zoals de goden het wilden en die kunnen het ook niet. Het heeft wel geleid tot een radicaal consumptiekapitalisme. Dat zat van meet af aan in de producten en strategie was ingebakken. En de grote multinationals hebben allerlei ‘rulings’ afgesproken met veel landen waardoor ze vrijwel geen of helemaal geen belasting betalen.

Uiteindelijk heeft dat consumentisme geleid tot een klimaatverandering en milieuverwoesting. Nu ontstaat met name door het energieverbruik ook een energieprobleem. Dus veel problemen die we vandaag de dag hebben, zijn door de digitale industrie veroorzaakt: de ondergang van de nieuwsmedia, het einde van de feiten, de vervuiling van de publieke discussie. Dat hebben de sociale media voor elkaar gekregen.

De voorspelling was een toekomst waarin ieder mens alleen nog zijn eigen, op zijn privé-interesses toegesneden nieuws zou ontvangen. Het is precies zo gegaan. Tegenwoordig luistert de helft van het land alleen nog naar de eigen nieuwsberichten en beschouwt al het andere als nepnieuws. De feiten zijn vaak vervangen door meningen.

Daarnaast zijn er heel veel voordelen, zoals de beschikbaarheid van enorme hoeveelheden informatie over vrijwel alle maatschappelijke gebieden. Maar daar is ook kritiek op. Want wat de mensen vroeger moesten opzoeken op kaarten, in gidsen en naslagwerken komt via apps op een smartphone zo maar binnen. Daar blijft weinig van hangen. We leren er niets van.

Zo worden we dommer en steeds afhankelijker van de grote digitale aanbieders. Geregeld  worden er nieuwe op de  consumenten gerichte producten en diensten aangeboden. De steden worden zo vervuild door toeristen en stepjes, dan wel gratis fietsen. De consumenten slikken alles wat maar gemak biedt. En dat gaat digitaal steeds sneller. En zo komen we tot een kapitaal consumentisme waar de overheden geen grip meer op hebben.

In de VS en Europa zijn er signalen die op een omslag in denken duiden. In de politiek en bij toezichthouders dringt de vraag zich op of het zo verder moet. Er worden onderzoeken gestart en hearings gehouden om de feiten boven water te krijgen. Er worden ook miljarden boetes opgelegd vanwege overschrijding van de wetgeving. Er wordt openlijk gesproken over het opsplitsen. Dat is eerder in de VS ook gebeurd met grote concentraties van oliebedrijven. Het zou het verdienmodel van deze techniekbedrijven enorm aantasten.

Een steeds groter bezwaar vormt het verdienmodel van Facebook dat gebaseerd is op het doorverkopen van informatie van klanten. Dat is privacygevoelige informatie. Keer op keer heeft Facebook verzekerd dat men rekening zou houden met de wetgeving, maar tot op heden heeft men dat niet waar gemaakt. Sterker nog: men gaat nu zelfs starten met een geldsysteem, de Libra. Dan krijgt men ook alle betalingsgegevens van de gebruikers in handen. We krijgen dan zo een regering van Facebook. De democratische wereldorde is dan voorbij. 

Fouten maken moet. Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 12 jul. 2019 00:58 door Oecumenische Hagediensten   [ 12 jul. 2019 01:05 bijgewerkt ]

Recent viel mijn oog op een bericht over de belastingdienst die fouten maakt bij de toekenning van toeslagen. Ik stelde mij de vraag hoe volmaakt onze maatschappij diende te zijn. Let wel bij de belastingdienst gaat het in het totaal om enorme bedragen (in 2018 € 255 miljard) waarvan maar een klein deel aan toeslagen uitgekeerd wordt.
In 2018 keerde de belastingdienst € 12.900 miljoen uit en daarvan is in 12 jaar € 800 miljoen niet terugvorderbaar. Dat is per jaar € 67 miljoen. Dat is op het totaal van de uitkeringen in 2019 0,51%. Absoluut gezien is dat veel geld maar als foutmarge zeer klein. Bovendien is de belastingdienst afhankelijk van de opgave van de ontvangers van toeslagen. Volgens mij hebben we dus een prima belastingdienst die zijn werk goed doet.

Maar daar denkt de Kamer anders over. De aandacht voor dit soort informatie is eerder beschadigend dan opbouwend. Hier lijkt mij dat er vrijwel niets meer te verbeteren valt. Waar gewerkt wordt, worden toch fouten gemaakt? In deze examentijd is de druk om volmaakt te presteren natuurlijk groot. En als het lukt is de vreugde evenredig. Maar het bevestigt onze cultuur vanaf de schoolbanken. Presteren en streven naar volmaaktheid. Daarmee raakt het plezier hebben in het doen, het nieuwsgierig experimenteren, het opdoen van ervaring op de achtergrond. Streven naar volmaaktheid is prima, maar ga er niet vanuit dat je volmaaktheid bereikt. We moeten dus de bereidheid hebben om met minder volmaakte oplossingen te leren leven. Soms lijkt het erop dat de media en de politiek streven naar onhaalbare ideale oplossingen.

Zoals in het geval van de belastingdienst. De gemaakte fouten liggen binnen de normen van veel meetinstrumenten. Een meetinstrument met een nauwkeurigheid van 1% is al heel goed. Dat haalt de dienst, dus veel beter kan het niet worden. Soms zijn de oplossingen nog duurder. Met meer mensen en meer controle loopt dit al snel in de cijfers.

Ook voor hagedienstleden geldt dat doen belangrijker is dan het resultaat. Door te doen blijf je nieuwsgierig, blijf je in beweging, doe je nieuwe ervaringen op. Het resultaat is vaak een compromis tussen verschillende opvattingen. De volmaaktheid van de oplossing zit dan ook in het compromis. Geen compromis en streven naar de beste oplossing is meestal het begin van ellende. Conflicten (en erger nog, oorlog) zijn hierdoor ontstaan. Omarm dus het idee van acceptatie van onvolmaaktheid, van het compromis, van het gegeven dat wij allemaal mens zijn. En mensen mogen, of sterker nog, moeten fouten maken.

Pinksteren met de Werkhofgemeenschap

Geplaatst 20 jun. 2019 05:59 door Oecumenische Hagediensten

Omdat de Hagedienst met Pinksteren ‘dakloos’ was, hebben zo’n twintig leden van de Hagedienst van de gelegenheid gebruik gemaakt om Pinksteren te vieren samen met de Werkhofgemeenschap in Werkhoven. De redactie heeft Menny Kuipéri bereid gevonden een impressie te schrijven.

De Hagedienstgemeenschap heeft dit jaar Pinksteren samen gevierd met de Werkhofgemeenschap in Werkhoven. Sommige leden van de Hagediensten komen daar vaker, anderen niet of nauwelijks. 

Een prachtige plek in een mooie, landelijke omgeving.

Op de donderdagavond, voorafgaand aan de Pinksterdienst, hebben een aantal leden van onze cantorij geoefend met het koor van de Werkhofgemeenschap o.l.v. Lisette. Een inspirerend gebeuren. In de koffiepauze hebben we elkaar wat beter leren kennen door het uitwisselen van de nodige informatie.

De Werkhofgemeenschap dateert uit de zestiger jaren. Inmiddels wonen er al lang geen zusters meer. Het gebouw wordt nu ook gebruikt voor conferenties e.d. Enkele zusters komen nog wel naar de diensten.

De dienstvoorbereiding vindt elke week plaats. Voorgangers komen zowel van katholieke als protestantse huize. De mooie, sfeervolle kerkzaal wordt door de leden van de gemeenschap ingericht. Net als bij ons wordt er met stoelen gesjouwd!

Ze hebben een eigen liedboek dat aangevuld kan worden. Er zijn verschillende pianisten. Het koor zit op het podium en gaat bij elkaar staan als er gezongen wordt. Vond ik wat rommelig. Bij het koffiedrinken na afloop was het een drukte van belang, maar heel gezellig.

Al met al een goede ervaring en zeker voor herhaling vatbaar.

Menny Kuipéri

 

Terugblik op de Tent of Nations - Martin Kemperman

Geplaatst 20 jun. 2019 05:51 door Oecumenische Hagediensten

Het eerste dat mij opvalt als ik terug ben in Nederland is dat alles hier ongelooflijk groen is. De groene bomen lijken in de ochtendnevel tot in de hemel te groeien.

Het tweede opvallende is de welvaart. Alles is luxe, kijk naar de auto’s op de weg. Alles is overdadig, kijk naar gekmakende variatie in de supermarkten. Alles doet het, zet de kraan open en daar is water, ga naar de koelkast en daar is voorraad, steek de sleutel in het slot en deuren gaan voor je open.

In de vele gesprekken over de Tent of Nations komen uiteindelijk twee vragen naar boven die voorlopig nog niet beantwoord zijn. De eerste wordt in verschillende toonaarden gesteld, van cynisch tot vol bewondering met alle schakeringen daartussen: “gaat de familie Nassar dit redden?”. De tweede vraag is: “wat heb ik ervan opgestoken?”.

Martins tuintje met mais, sla, zonnebloemen en tijm

Aan de eerste vraag zitten verschillende kanten. Gaat de annexatiepolitiek van Netanyahu op korte termijn beginnen en wat zijn daarvan de gevolgen? Heeft de familie voldoende kracht en support om het in moeilijker tijden vol te houden? Hierover kan ik kort zijn. De familie heeft geen enkele hoop op gunstige politieke ontwikkelingen. Terwijl de annexatieplannen steeds duidelijker worden, neemt de steun voor de Palestijnen steeds verder af. Daarom bereidt de familie zich voor op de situatie waarin de Tent of Nations als onderdeel van Groot Jeruzalem van Bethlehem zal worden afgescheiden. Alles zal in het werk worden gesteld om in die geïsoleerde situatie verder te kunnen bestaan. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de voorziening van drinkwater, de aanwezigheid van vrijwilligers en de financiering van de toenemende (belasting)kosten.

Over de vraag naar wat ik van mijn verblijf heb opgestoken denk ik regelmatig na. Het allerbelangrijkste is misschien wel dat creatieve, geweldloze weerbaarheid te leren is. Fiducie hebben in een wereld van vrede en gerechtigheid is een uitdaging om het negatieve om te buigen naar positieve handelingen, hoe klein ze ook mogen lijken. Ik ben verrast door de betekenis van het werken op het land. Van de energie die ik krijg bij het zien van de groeikracht van bomen in de rotsachtige bodem, van de voldoening bij het licht en ruimte geven voor een jonge boom en bij het om de boom spreiden van het weggehaalde gras. Het is zo basaal en tegelijkertijd illegaal, want voor bijna elke boom geldt een door het Israëlische leger uitgeschreven demolition order: de boom mag niet groeien, Gods schepping mag geen vruchten dragen. En dat was nu juist wel het motief van opa Nassar toen hij de grond kocht: dicht bij de aarde leven en van de woestenij een tuin maken waarin iedereen van goede wil zich kan laven. Dit motief houdt de familie op de been. Hun geloof in een God van liefde en gerechtigheid is daar niet los van te zien. Daoud wil deze samenhang graag verder onderzoeken. Ook voor mij is het een boeiend gegeven waar ik nog lang niet over ben uitgedacht.

Vrijwilliger zijn op de Tent of Nations is pittig. Ik ben enorm dankbaar dat ik deze klus heb kunnen klaren en er ook veel plezier aan heb beleefd.


Verandering - Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 20 jun. 2019 05:16 door Oecumenische Hagediensten

Wat Trump beoogt weet je nooit zeker. Nu is er in Engeland weer een relletje over de burgemeester van Londen. Dan weer over de nieuwe premier van Engeland of de Brexit. En zo brengt hij onzin in de publiciteit. Hij bemoeit zich met alles en iedereen. Maar hij houdt zich bovenal niet aan afspraken en regels. Niet aan oude en niet aan nieuwe afspraken.

En hij is niet de enige. Ook dichtbij verkopen meerdere leiders in de wereld onzin. Het ontkennen van de klimaatcrisis door Baudet, besparingen als Engeland uit de EU stapt van Boris Johnson en de Brexit-no-deal zonder economische gevolgen. Er waait een andere wind door de wereld en oude waarden van de liberale economie lijken afgedaan.

Als die wind doorzet moeten we ons op veel dingen bezinnen. De benadering van de nieuwe wind gaat uit van het idee dat het niet uitmaakt wat je doet. Want alles gaat volgens een patroon dat niet is te beïnvloeden. Dus je kan rustig allerlei belangrijke zaken ontkennen of je eigen visie daarop geven ook al is dat tegen de geldende opvattingen. Of anders gezegd: je kan rustig leugens vertellen.

Het is een ontkenning van het verschil tussen goed en kwaad. Het maakt niet meer uit. Waarheid is er niet en feiten zijn ook maar meningen. Er is maar één belang en dat is je eigen belang. Maar mijn opvatting is dat niet. Voor mij is de tweede wereldoorlog en de vrede daarna van groot belang en dat is een bewijs van het goede. Niet voor het eigen belang maar voor dat van de wereldvrede. Het is de moeite waard dat door te zetten.

Alle verworvenheden die we nu in onze cultuur hebben zijn een gevolg van besluiten om het goede te doen. Ook al zijn daar ook veel fouten en ongelukken door gemaakt. Dat is verantwoordelijkheid dragen. Het vergt zelfkritiek, studie en reflectie. Door het innemen van die andere wereldbeschouwing ontloop je dat en zet je mensen op een verkeerd been. Dat is populisme.

Het dreigt ook in ondernemingen en in landelijke economieën binnen te dringen. Daar moeten vertegenwoordigers van medewerkers en burgers tegen optreden. Vanuit de EU wordt Italie erop aangesproken en in ondernemingen zou dat de RvC en de ondernemingsraad moeten doen. Gewoon bij de feiten blijven en informatie blijven vragen over de  ontwikkelingen. Het klimaat wordt er niet leuker van maar wel betrouwbaarder.

Populisme is het roepen van vanalles wat ongeloofwaardig is. Dingen die gewoon niet waar zijn of gewoon niet kunnen. Ook technische ontwikkelingen lijden hieronder. De Kunstmatige Intelligentie doet geen nieuwe mensen ontstaan. Hooguit kunnen repeterende handelingen betrouwbaarder en sneller uitgevoerd worden. En nog steeds blijken er fouten ten gevolge van automatisering ontdekt te worden. Blijven we geloven in innovatie of moeten we de dingen beter gaan doen. Dat zou pas een goede verandering zijn.

 

 

Het kerkasiel in het buurt en kerkhuis Bethel te Den Haag

Geplaatst 7 jun. 2019 01:04 door Oecumenische Hagediensten

Wat heeft het opgebracht?

Op vrijdag 17 mei kwamen zo'n 75 mensen bijeen in de ons zo bekende 'heilige' plek om de vraag te stellen: wat hebben die drie maanden kerkasiel,- drie maanden, dag en nacht liturgie vieren, teweeg gebracht? We durven met een oprecht hart zeggen: véél!

Het resultaat waar ik mee wil beginnen in dit korte verslag is, dat het stopzetten van het kinderpardon in de vorm zoals het was, een weg ten goede heeft opgeleverd en dat er nu ruimte is om na te gaan welke kinderen na jaren in Nederland te zijn geworteld, echt mogen blijven. De familie Tamrazyan hierbij als inspirerend voorbeeld. Vóór het einde van het jaar zullen ze dat horen! Immers de politiek ging om, zo simpel bleek dat achteraf gezien.

Wat heeft het bij initiatiefnemers teweeg gebracht?

Ik probeer dat in onderstaande verhalen van Derk Stegeman en Theo Hettema weer te geven. Derk Stegeman, theoloog, duidde in zijn verhaal de metafoor van de pelgrimage. 

Er zijn drie momenten, drie tijdsbepalingen die daarbij te bespeuren zijn.

1. Je breekt op, je trekt uit, zonder enige zekerheid op kans van slagen. Je wordt als het ware uit de sleur van je dagelijkse             leven getrokken, met de vraag durf ik, durven wij het aan?

2. Je bent onderweg, een weg met vraagtekens, hobbels, hoofdwegen en zijwegen.Welke kies je? Je loopt deels vlak langs de         grens of zelfs op de grens, soms ga je ineens over de grens heen en belandt in onbekend gebied. Wat nú?
    En daarbij vorm je 'samen' een gemeenschap van pelgrims in die HERBERG, waar gastvrouwen en gastheren de deur openen     en ieder die aanklopt, gastvrij ontvangen.
    Communitas, zo zegt Stegeman is het grondbeginsel van deze tocht: 24 uurs oecumenische diversiteit met elkaar. Immers         ieder is vrij in zijn/haar wijze van voorgaan. Een kerk in de marge, die er toe doet!

3. Je komt weer thuis, een ingewikkeld proces. Je hebt als het ware een transformatie ondergaan. Alles is anders! Je bent een     ander mens geworden. Er blijken geen grenzen tijdens deze pelgrimage. Moeten we dat niet vasthouden?



Theo Hettema, theoloog, vertelde dat er gedurende 2006 uren plus een kwartier, mensen van overal vandaan liturgie vierden met een grote diversiteit aan vormen. Wat gebeurde er theologisch gezien? Er was sprake van een profetic dialoque. Kerk en samenleving vielen samen, we vierden profetische liturgie.

Aan de hand van vijf teksten uit de Schrift legde hij dat uit.

1.Exodus 8,21-28. Er wordt door Mozes aan de Farao gevraagd een offer te mogen brengen in de woestijn, drie dagreizen ver. De farao en de Egyptenaren worden immers geteisterd door allerlei plagen. Bij de zwermen steekvliegen die overal binnendringen wordt dit verzoek aan de farao gedaan en in eerste instantie toegezegd. Hettema noemt dat een claim voor godsdienst vrijheid of ook anders gezegd, misbruik van liturgie voor politieke doelen!

2. Jesaja 20. Het rondlopen in je blootje! Heilige dwaas. Wij, zo zegt hij, waren ook 'heilige dwazen'. Met naakt rondlopen verlies je alle krediet; een geloofwaardige verhouding met de overheid staat sterk onder druk. Naakt rondlopen is ook een voortdurende gang door de detectiepoortjes, aldus Hettema.

3. 2 Koningen 5. Wat gebeurt er nu bij Naäman, omdat Hettema refereert aan het feit dat er mensen waren in het Bethelhuis die nog nooit in een kerk waren geweest. Naäman neemt 'heilige grond' mee, wat Elisa de gelegenheid geeft uit te leggen wat je relatie tot God is, en wat het wezen van een kerkdienst is voor mensen die daar minder vertrouwd mee zijn. Het is 'onze' profetische taak om rituelen uit te werken.

4. Jeremia 29. Er wordt een brief geschreven aan de ballingen, waarin een liturgie van hoop wordt uit gezegd, uitzicht op een hoopvolle toekomst. Een doelgerichte geschreven brief probeert zin te geven aan het leven van de balling. Zo ook in Den Haag dwars tegen alle vragen en het niet weten in, wordt en werd het aan ons en aan de familie uit gezegd. Het gaat over de liturgische gestalte voor hoop. 'Valse hoop'? Toch niet, immers leven vanuit de hoop geeft kracht, ook om te vieren.

5. Jesaja 55. Je zult eten en drinken zonder te betalen. Hier gaat het om een Nieuw Verbond, zo staat er. Dit is anders dan de daagse werkelijkheid, want eten en drinken zonder te betalen, zo zegt Hettema ontwricht de markt. Maar in het geval van kerkasiel zijn de rollen juist omgedraaid. De markt vraagt: 'wat heb je te bieden'? De politiek vraagt: 'wat heb je te onderhandelen'? Het is enige wat je te bieden hebben is liturgie vieren, wat dwars staat op de maatschappij van nogal eens wheelen en dealen. Het gaat er uiteindelijk om buiten de regels te handelen, inspelen op wat erop je pad komt. Toeval! Het zij zo, maar waarbij contextualiteit van belang is en meespeelt. Wij staan hierbij in een traditie, traditie van de Schrift en dan gelden andere spelregels. Steeds voor ogen houdend dat het hierbij niet gaat om op jezelf gericht te zijn.

Kort samengevat: deze middag was buitengewoon inspirerend. Er werd met elkaar geluncht, gesproken, gelachen en tot slot gevierd met een korte vesper onder leiding van Jasja Nottelman. Méér hoeft er daarna niet meer dan een drankje en een klein hartigheidje.

Twee heren uit Huissen waren zo aardig om mij in Driebergen af te zetten.

Een andere vorm van kerkzijn? Voor mijzelf en velen uit het hele land geef ik een bevestigend antwoord.

Tot slot: 'De kerken hebben deze ervaring in grote mate te danken aan het gezin Tamrazyan. Door hen bescherming te bieden hebben wij zelf veel meer terug ontvangen', aldus Jan van der Kolk, een goede vriend die veel aanwezig was in het Bethelhuis.

Marijke Egelie

Facebook Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 7 jun. 2019 00:34 door Oecumenische Hagediensten   [ 7 jun. 2019 00:34 bijgewerkt ]

Iedereen kent wel het bedrijf Facebook. Het belangrijkste en grootste bedrijf in de sociale media. Met meer dan 1 miljard volgers wereldwijd. Je kan er een account nemen voor jezelf maar ook op elke andere naam. De zgn fake accounts. Zo kunnen er dus door accounts die niet terug te voeren zijn op personen, beledigingen of bedreigingen naar jouw account gestuurd worden. Een buitengewoon onfrisse zaak waar Facebook onlangs van stelde dat te gaan aanpakken.
Maar voorlopig blijkt daar nog maar weinig van. Intussen gaat ook het beledigen van BN-ers gewoon door en kunnen de getroffenen daartegen geen aanklachten indienen. Want de account gegevens vallen onder de privacywet en worden dus beschermd door Facebook.. En Facebook is alleen slechts een doorgeefluik.

Onlangs viel mij op dat bij de omroepen ook gebruik gemaakt wordt van de Facebook programma’s. Dan kan je mee discussiëren via een Facebook pagina. En dat wordt dan bekend gemaakt alsof dat geen reclame voor een product is. Ook in de uitzending van het debat van Rutte met Baudet stelt Baudet dat bij Facebook op Instagram er grafieken te vinden zijn die zijn beweringen ondersteunen. Langzaamaan vergroot Facebook zijn invloed.

Terwijl vrijwel niemand zich nog realiseert dat Facebook zijn enorme winsten maakt met gegevens van de gebruikers zonder daar toestemming voor te hebben. Door publieke functies worden mensen verleid om daar aan mee te doen maar gelijk worden hun gegevens opgeslagen en bewaard. Op servers die voor een deel in Nederland staan en die enorme hoeveelheden energie gebruiken . Die moet worden opgewekt en wel door kolencentrales die apart bijgebouwd moeten worden.

Het ergste bezwaar tegen Facebook is het verdienmodel dat gebaseerd is op de verleiding om altijd de laatste informatie over je relaties te hebben. Dat is een verleiding die velen niet kunnen weerstaan en uit onderzoek blijkt dat het verslavend is. Door het gebruik worden de gegevens van de gebruiker opgeslagen voor het verkopen aan adverteerders. Zelfs voor politieke doeleinden zoals blijkt uit het gebruik in de campagnes van de Statenverkiezingen. Doet Facebook daar dan niets aan, jawel maar zo klunzig dat het vooral stimuleert. 

En Facebook heeft niet alleen hun eigen programma’s maar ook dat van Instagram en Whatsapp en vele andere bedrijven waar ook meer dan een miljard bezoekers gratis gebruik van maken. Onlangs maakt Facebook bekend ook met een cryptomunt te willen starten. Dan kunnen de gebruikers daarmee betalen en wordt Facebook een soort nieuwe bank. Men wil dan aansluiting zoeken bij de ECB en de Fed voor gebruik van de Euro en de Dollar.

Gelukkig zien, zowel in Amerika als in Europa, de volksvertegenwoordigers wat het enorme gevaar is van een bedrijf dat de gegevens van gebruikers gebruik voor bankzaken. En er komen steeds meer acties tegen deze techgigant op het gebied van de privacy, misbruik van gegevens en politieke beïnvloeding. Opknippen van het bedrijf of enorme boetes opleggen ligt voor het grijpen maar gebeurt nog niet. Want het is een gevecht tegen de verslaving van een enorm aantal mensen.

Europese Verkiezing Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 23 mei 2019 23:29 door Oecumenische Hagediensten   [ 23 mei 2019 23:31 bijgewerkt ]

Negen mei was het Europadag. De dag waarop in 1950 de aanzet werd gegeven voor de eenwording van Europa. Maar deze dag ging in het Ajaxgeweld ten onder, net als Ajax zelf overigens.

Europadag is bedoeld om Europa in de schijnwerper te zetten en dat is nodig. In de aanloop naar de Europese verkiezingen is er al de nodige commotie over. Denk maar aan het filmpje van de SP over Hans Brusselmans. Ook zouden de kosten van Europa torenhoog zijn, maar het blijkt € 7,- per Nederlander. En het aantal ambtenaren in Brussel is minder dan die van
de stad Rotterdam.

Kortom, Europa houdt ons bezig en niet alle partijen weten wat ze met Europa willen. D66 heeft een interessant idee om het lidmaatschap van de EU in de grondwet op te nemen. En Hoekstra, minister van financiën van het CDA, wil wel een flinker en steviger Europa maar wel een die niet ten koste mag gaan van de autonomie van ons land. Men wil wel maar durft
niet of men wil niet en durft het niet te zeggen.

De ontwikkelingen gaan gewoon verder en zo komt er steeds meer Europa. Als in Italië de overheidsschuld te groot wordt en men de pensioenleeftijd wil verlagen naar 61 jaar kan dat niet zonder Europese toestemming. En dat komt omdat anders de andere landen in de EU dat moeten betalen. Maar denk ook aan het klimaatprobleem en reizen zoals vliegen en de
trein. Zonder Europa kom je niet ver. 

Daarom doe ik aan iedereen een oproep om te stemmen en wel vóór Europa. Want 75 jaar vrede en welvaart was alleen mogelijk met Europese samenwerking. Gemakkelijk zal het niet zijn want het wordt steeds lastiger met al die verschillende kikkers in de kruiwagen. Het wordt voorlopig niet volmaakt en blijft onze inzet vragen. Toch pleit ik ervoor de verwachtingen bij te stellen en eraan te blijven werken.

Voor alle activiteiten in Nederland is het belangrijk dat er een instantie buiten Nederland is die over de grenzen van ons eigen kikkerlandje heen kijkt. Binnen Nederland kan je vrij een de onderneming beginnen en meedoen en ervan maken wat je wilt en dat kan een stap vooruit zijn. Aan de zijlijn staan en kijken wat er gebeurt is geen optie. We leven in een klein land met veel buitenlandse handel en contacten. En handel is goed voor de continuïteit van Nederlandse ondernemingen. En dat is weer goed voor medewerkers en indirect voor iedereen binnen Nederland.

9 weken - Blog van Martin Kemperman en Jodien van Ark

Geplaatst 9 mei 2019 08:15 door Oecumenische Hagediensten   [ 9 mei 2019 08:23 bijgewerkt ]

29 april 2019


Negen weken geleden kwamen Martin en ik aan op deze plek op de heuvel, met in onze bagage snoeimessen en zaden. Door het barre, koude weer hebben niet alle zaden kans gezien om in deze vruchtbare maar stenige grond te ontkiemen. Maar de tomatenplantjes komen nu toch boven de grond, de eerste rucola hebben we al gegeten en in het tuintje dat Martin eigenhandig op het onkruid heeft veroverd, begint de sla zich tot krop te ontwikkelen en staan de zonnebloemen parmantig langs de rand, klaar om straks voor schaduw en kleur te zorgen.

Dagelijks wordt er hier over het weer gepraat ( en dat is niet gebruikelijk in dit stabiel zonnige land) want overal is grote verbazing over de kou en de regen van de afgelopen weken. Het betekent dat de cisternen op de heuvel voorlopig voldoende gevuld zijn, maar ook dat het gras ongelooflijk hoog staat. Er zijn veel handen nodig om te zorgen dat de jonge druivenranken, olijfboompjes en fruitbomen niet verstikt worden door het gras. Bovendien is hoog gras heel brandgevaarlijk en een verstopplaats voor slangen en schorpioenen.

Ik vlieg vandaag terug, Martin blijft nog 3 weken.

Het was een enerverende tijd met hoogte- en dieptepunten.

De grote tegenstellingen tussen de paradijselijke heuvel, de lentebloemen, de visionaire en actieve familie Nassar en de heerlijke stilte aan de ene kant en de gespannen, onzekere situatie, het dreigende isolement en de machteloosheid aan de andere kant vertaalden zich voor mij in een voortdurend zoeken naar mijn plek hier.

Er valt nog veel door te denken op deze ervaring.

Jodien van Ark

Jodien en Martin houden een blog bij: hun belevenissen zijn te volgen via: www.jodienvanark.nl

1-10 of 94