Nieuws


Het kerkasiel in het buurt en kerkhuis Bethel te Den Haag

Geplaatst 7 jun. 2019 01:04 door Oecumenische Hagediensten

Wat heeft het opgebracht?

Op vrijdag 17 mei kwamen zo'n 75 mensen bijeen in de ons zo bekende 'heilige' plek om de vraag te stellen: wat hebben die drie maanden kerkasiel,- drie maanden, dag en nacht liturgie vieren, teweeg gebracht? We durven met een oprecht hart zeggen: véél!

Het resultaat waar ik mee wil beginnen in dit korte verslag is, dat het stopzetten van het kinderpardon in de vorm zoals het was, een weg ten goede heeft opgeleverd en dat er nu ruimte is om na te gaan welke kinderen na jaren in Nederland te zijn geworteld, echt mogen blijven. De familie Tamrazyan hierbij als inspirerend voorbeeld. Vóór het einde van het jaar zullen ze dat horen! Immers de politiek ging om, zo simpel bleek dat achteraf gezien.

Wat heeft het bij initiatiefnemers teweeg gebracht?

Ik probeer dat in onderstaande verhalen van Derk Stegeman en Theo Hettema weer te geven. Derk Stegeman, theoloog, duidde in zijn verhaal de metafoor van de pelgrimage. 

Er zijn drie momenten, drie tijdsbepalingen die daarbij te bespeuren zijn.

1. Je breekt op, je trekt uit, zonder enige zekerheid op kans van slagen. Je wordt als het ware uit de sleur van je dagelijkse             leven getrokken, met de vraag durf ik, durven wij het aan?

2. Je bent onderweg, een weg met vraagtekens, hobbels, hoofdwegen en zijwegen.Welke kies je? Je loopt deels vlak langs de         grens of zelfs op de grens, soms ga je ineens over de grens heen en belandt in onbekend gebied. Wat nú?
    En daarbij vorm je 'samen' een gemeenschap van pelgrims in die HERBERG, waar gastvrouwen en gastheren de deur openen     en ieder die aanklopt, gastvrij ontvangen.
    Communitas, zo zegt Stegeman is het grondbeginsel van deze tocht: 24 uurs oecumenische diversiteit met elkaar. Immers         ieder is vrij in zijn/haar wijze van voorgaan. Een kerk in de marge, die er toe doet!

3. Je komt weer thuis, een ingewikkeld proces. Je hebt als het ware een transformatie ondergaan. Alles is anders! Je bent een     ander mens geworden. Er blijken geen grenzen tijdens deze pelgrimage. Moeten we dat niet vasthouden?



Theo Hettema, theoloog, vertelde dat er gedurende 2006 uren plus een kwartier, mensen van overal vandaan liturgie vierden met een grote diversiteit aan vormen. Wat gebeurde er theologisch gezien? Er was sprake van een profetic dialoque. Kerk en samenleving vielen samen, we vierden profetische liturgie.

Aan de hand van vijf teksten uit de Schrift legde hij dat uit.

1.Exodus 8,21-28. Er wordt door Mozes aan de Farao gevraagd een offer te mogen brengen in de woestijn, drie dagreizen ver. De farao en de Egyptenaren worden immers geteisterd door allerlei plagen. Bij de zwermen steekvliegen die overal binnendringen wordt dit verzoek aan de farao gedaan en in eerste instantie toegezegd. Hettema noemt dat een claim voor godsdienst vrijheid of ook anders gezegd, misbruik van liturgie voor politieke doelen!

2. Jesaja 20. Het rondlopen in je blootje! Heilige dwaas. Wij, zo zegt hij, waren ook 'heilige dwazen'. Met naakt rondlopen verlies je alle krediet; een geloofwaardige verhouding met de overheid staat sterk onder druk. Naakt rondlopen is ook een voortdurende gang door de detectiepoortjes, aldus Hettema.

3. 2 Koningen 5. Wat gebeurt er nu bij Naäman, omdat Hettema refereert aan het feit dat er mensen waren in het Bethelhuis die nog nooit in een kerk waren geweest. Naäman neemt 'heilige grond' mee, wat Elisa de gelegenheid geeft uit te leggen wat je relatie tot God is, en wat het wezen van een kerkdienst is voor mensen die daar minder vertrouwd mee zijn. Het is 'onze' profetische taak om rituelen uit te werken.

4. Jeremia 29. Er wordt een brief geschreven aan de ballingen, waarin een liturgie van hoop wordt uit gezegd, uitzicht op een hoopvolle toekomst. Een doelgerichte geschreven brief probeert zin te geven aan het leven van de balling. Zo ook in Den Haag dwars tegen alle vragen en het niet weten in, wordt en werd het aan ons en aan de familie uit gezegd. Het gaat over de liturgische gestalte voor hoop. 'Valse hoop'? Toch niet, immers leven vanuit de hoop geeft kracht, ook om te vieren.

5. Jesaja 55. Je zult eten en drinken zonder te betalen. Hier gaat het om een Nieuw Verbond, zo staat er. Dit is anders dan de daagse werkelijkheid, want eten en drinken zonder te betalen, zo zegt Hettema ontwricht de markt. Maar in het geval van kerkasiel zijn de rollen juist omgedraaid. De markt vraagt: 'wat heb je te bieden'? De politiek vraagt: 'wat heb je te onderhandelen'? Het is enige wat je te bieden hebben is liturgie vieren, wat dwars staat op de maatschappij van nogal eens wheelen en dealen. Het gaat er uiteindelijk om buiten de regels te handelen, inspelen op wat erop je pad komt. Toeval! Het zij zo, maar waarbij contextualiteit van belang is en meespeelt. Wij staan hierbij in een traditie, traditie van de Schrift en dan gelden andere spelregels. Steeds voor ogen houdend dat het hierbij niet gaat om op jezelf gericht te zijn.

Kort samengevat: deze middag was buitengewoon inspirerend. Er werd met elkaar geluncht, gesproken, gelachen en tot slot gevierd met een korte vesper onder leiding van Jasja Nottelman. Méér hoeft er daarna niet meer dan een drankje en een klein hartigheidje.

Twee heren uit Huissen waren zo aardig om mij in Driebergen af te zetten.

Een andere vorm van kerkzijn? Voor mijzelf en velen uit het hele land geef ik een bevestigend antwoord.

Tot slot: 'De kerken hebben deze ervaring in grote mate te danken aan het gezin Tamrazyan. Door hen bescherming te bieden hebben wij zelf veel meer terug ontvangen', aldus Jan van der Kolk, een goede vriend die veel aanwezig was in het Bethelhuis.

Marijke Egelie

Facebook Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 7 jun. 2019 00:34 door Oecumenische Hagediensten   [ 7 jun. 2019 00:34 bijgewerkt ]

Iedereen kent wel het bedrijf Facebook. Het belangrijkste en grootste bedrijf in de sociale media. Met meer dan 1 miljard volgers wereldwijd. Je kan er een account nemen voor jezelf maar ook op elke andere naam. De zgn fake accounts. Zo kunnen er dus door accounts die niet terug te voeren zijn op personen, beledigingen of bedreigingen naar jouw account gestuurd worden. Een buitengewoon onfrisse zaak waar Facebook onlangs van stelde dat te gaan aanpakken.
Maar voorlopig blijkt daar nog maar weinig van. Intussen gaat ook het beledigen van BN-ers gewoon door en kunnen de getroffenen daartegen geen aanklachten indienen. Want de account gegevens vallen onder de privacywet en worden dus beschermd door Facebook.. En Facebook is alleen slechts een doorgeefluik.

Onlangs viel mij op dat bij de omroepen ook gebruik gemaakt wordt van de Facebook programma’s. Dan kan je mee discussiëren via een Facebook pagina. En dat wordt dan bekend gemaakt alsof dat geen reclame voor een product is. Ook in de uitzending van het debat van Rutte met Baudet stelt Baudet dat bij Facebook op Instagram er grafieken te vinden zijn die zijn beweringen ondersteunen. Langzaamaan vergroot Facebook zijn invloed.

Terwijl vrijwel niemand zich nog realiseert dat Facebook zijn enorme winsten maakt met gegevens van de gebruikers zonder daar toestemming voor te hebben. Door publieke functies worden mensen verleid om daar aan mee te doen maar gelijk worden hun gegevens opgeslagen en bewaard. Op servers die voor een deel in Nederland staan en die enorme hoeveelheden energie gebruiken . Die moet worden opgewekt en wel door kolencentrales die apart bijgebouwd moeten worden.

Het ergste bezwaar tegen Facebook is het verdienmodel dat gebaseerd is op de verleiding om altijd de laatste informatie over je relaties te hebben. Dat is een verleiding die velen niet kunnen weerstaan en uit onderzoek blijkt dat het verslavend is. Door het gebruik worden de gegevens van de gebruiker opgeslagen voor het verkopen aan adverteerders. Zelfs voor politieke doeleinden zoals blijkt uit het gebruik in de campagnes van de Statenverkiezingen. Doet Facebook daar dan niets aan, jawel maar zo klunzig dat het vooral stimuleert. 

En Facebook heeft niet alleen hun eigen programma’s maar ook dat van Instagram en Whatsapp en vele andere bedrijven waar ook meer dan een miljard bezoekers gratis gebruik van maken. Onlangs maakt Facebook bekend ook met een cryptomunt te willen starten. Dan kunnen de gebruikers daarmee betalen en wordt Facebook een soort nieuwe bank. Men wil dan aansluiting zoeken bij de ECB en de Fed voor gebruik van de Euro en de Dollar.

Gelukkig zien, zowel in Amerika als in Europa, de volksvertegenwoordigers wat het enorme gevaar is van een bedrijf dat de gegevens van gebruikers gebruik voor bankzaken. En er komen steeds meer acties tegen deze techgigant op het gebied van de privacy, misbruik van gegevens en politieke beïnvloeding. Opknippen van het bedrijf of enorme boetes opleggen ligt voor het grijpen maar gebeurt nog niet. Want het is een gevecht tegen de verslaving van een enorm aantal mensen.

Europese Verkiezing Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 23 mei 2019 23:29 door Oecumenische Hagediensten   [ 23 mei 2019 23:31 bijgewerkt ]

Negen mei was het Europadag. De dag waarop in 1950 de aanzet werd gegeven voor de eenwording van Europa. Maar deze dag ging in het Ajaxgeweld ten onder, net als Ajax zelf overigens.

Europadag is bedoeld om Europa in de schijnwerper te zetten en dat is nodig. In de aanloop naar de Europese verkiezingen is er al de nodige commotie over. Denk maar aan het filmpje van de SP over Hans Brusselmans. Ook zouden de kosten van Europa torenhoog zijn, maar het blijkt € 7,- per Nederlander. En het aantal ambtenaren in Brussel is minder dan die van
de stad Rotterdam.

Kortom, Europa houdt ons bezig en niet alle partijen weten wat ze met Europa willen. D66 heeft een interessant idee om het lidmaatschap van de EU in de grondwet op te nemen. En Hoekstra, minister van financiën van het CDA, wil wel een flinker en steviger Europa maar wel een die niet ten koste mag gaan van de autonomie van ons land. Men wil wel maar durft
niet of men wil niet en durft het niet te zeggen.

De ontwikkelingen gaan gewoon verder en zo komt er steeds meer Europa. Als in Italië de overheidsschuld te groot wordt en men de pensioenleeftijd wil verlagen naar 61 jaar kan dat niet zonder Europese toestemming. En dat komt omdat anders de andere landen in de EU dat moeten betalen. Maar denk ook aan het klimaatprobleem en reizen zoals vliegen en de
trein. Zonder Europa kom je niet ver. 

Daarom doe ik aan iedereen een oproep om te stemmen en wel vóór Europa. Want 75 jaar vrede en welvaart was alleen mogelijk met Europese samenwerking. Gemakkelijk zal het niet zijn want het wordt steeds lastiger met al die verschillende kikkers in de kruiwagen. Het wordt voorlopig niet volmaakt en blijft onze inzet vragen. Toch pleit ik ervoor de verwachtingen bij te stellen en eraan te blijven werken.

Voor alle activiteiten in Nederland is het belangrijk dat er een instantie buiten Nederland is die over de grenzen van ons eigen kikkerlandje heen kijkt. Binnen Nederland kan je vrij een de onderneming beginnen en meedoen en ervan maken wat je wilt en dat kan een stap vooruit zijn. Aan de zijlijn staan en kijken wat er gebeurt is geen optie. We leven in een klein land met veel buitenlandse handel en contacten. En handel is goed voor de continuïteit van Nederlandse ondernemingen. En dat is weer goed voor medewerkers en indirect voor iedereen binnen Nederland.

9 weken - Blog van Martin Kemperman en Jodien van Ark

Geplaatst 9 mei 2019 08:15 door Oecumenische Hagediensten   [ 9 mei 2019 08:23 bijgewerkt ]

29 april 2019


Negen weken geleden kwamen Martin en ik aan op deze plek op de heuvel, met in onze bagage snoeimessen en zaden. Door het barre, koude weer hebben niet alle zaden kans gezien om in deze vruchtbare maar stenige grond te ontkiemen. Maar de tomatenplantjes komen nu toch boven de grond, de eerste rucola hebben we al gegeten en in het tuintje dat Martin eigenhandig op het onkruid heeft veroverd, begint de sla zich tot krop te ontwikkelen en staan de zonnebloemen parmantig langs de rand, klaar om straks voor schaduw en kleur te zorgen.

Dagelijks wordt er hier over het weer gepraat ( en dat is niet gebruikelijk in dit stabiel zonnige land) want overal is grote verbazing over de kou en de regen van de afgelopen weken. Het betekent dat de cisternen op de heuvel voorlopig voldoende gevuld zijn, maar ook dat het gras ongelooflijk hoog staat. Er zijn veel handen nodig om te zorgen dat de jonge druivenranken, olijfboompjes en fruitbomen niet verstikt worden door het gras. Bovendien is hoog gras heel brandgevaarlijk en een verstopplaats voor slangen en schorpioenen.

Ik vlieg vandaag terug, Martin blijft nog 3 weken.

Het was een enerverende tijd met hoogte- en dieptepunten.

De grote tegenstellingen tussen de paradijselijke heuvel, de lentebloemen, de visionaire en actieve familie Nassar en de heerlijke stilte aan de ene kant en de gespannen, onzekere situatie, het dreigende isolement en de machteloosheid aan de andere kant vertaalden zich voor mij in een voortdurend zoeken naar mijn plek hier.

Er valt nog veel door te denken op deze ervaring.

Jodien van Ark

Jodien en Martin houden een blog bij: hun belevenissen zijn te volgen via: www.jodienvanark.nl

Conservatisme - Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 9 mei 2019 08:08 door Oecumenische Hagediensten

Laatst las ik ik iets van Andreas Rödder, hoogleraar geschiedenis in Mainz. Hij leerde mij een nieuwe betekenis van de term conservatisme. Hij schreef dat conservatief zijn een reactie is op een verandering. “Zonder veranderingen kan er überhaupt geen sprake van conservatisme zijn”.

Apple, Google en Amazon hoef je niet te vertellen hoe je veranderingen inzet. De golf van vernieuwingen wordt steeds hoger en gaat steeds sneller. Deze veranderingen kennen alleen een commerciële achtergrond. Een deel van de mensheid wordt hier rijk van, maar er is ook een grote achtergebleven groep, namelijk de werkers van de middeninkomens. In 2017 publiceerde Trouw dit artikel. Inmiddels is de balans nog verder doorgeslagen. En de politiek is te weinig conservatief geweest voor deze middengroep.

Conservatisme als stroming in de politiek en als gedrag van bestuurders is een methode om veranderingen geaccepteerd te krijgen. Maar doordat de gevestigde politiek te weinig conservatisme toont, ontstaan er allerlei dubieuze politieke partijen zonder duidelijk doelen maar met een groeiende aanhang. Onvrede is de verbindende factor. En dat lijkt mij onwenselijk. De Tweede Kamer zou in mijn ogen een vertragende rol moeten spelen en zo conservatief zijn dat de middenklasse ook voordeel heeft van de veranderingen. Een concreet voorbeeld: de beloningsverhouding tussen medewerkers en de CEO, die in 1965 nog 20-1 was, is in 1995 opgelopen tot 112-1 en is verder gestegen tot 312-1 in 2017 (FD 29 april 2019). De verhouding is inmiddels zo scheef dat veel mensen dat niet meer accepteren. En nog steeds is er geen politieke beweging die conservatief reageert op deze ontwikkeling.

Ook de politiek kan een rol spelen in deze ontwikkeling. In de maatschappij en de ondernemingen gaan ontwikkelingen en daaruit voortvloeiende reorganisaties als een lawine door organisaties heen. De Tweede Kamer is het orgaan bij uitstek dat kan aangeven hoe de veranderingen ingevoerd en doorgevoerd moeten worden. Daarbij helpt vertraging, dus een conservatieve houding, om de juiste keuzes te maken. Men moet dan verder kijken dan alleen het commerciële belang. Soms is het van belang dat de kamer progressief is en voorstellen doet, maar in dit kader helpt het als de kamer conservatief is en de verandering stuurt.

Blog van Cor P. Berkel: Technische Toekomst

Geplaatst 25 apr. 2019 07:33 door Oecumenische Hagediensten   [ 25 apr. 2019 07:40 bijgewerkt ]

In een artikel over het boek over de 21ste eeuw van Harari wordt uitvoerig ingegaan op de ontwikkeling van internet en kunstmatige intelligentie. Er worden uitspraken gedaan over de techniek die er dan voor moet zorgen dat alles beter wordt dan vandaag. Wie het programma van Kelder en Klöpping: Vooruitgang of Vroeger? gezien heeft herkent dat in de technische wonderen die daar getoond en voorspeld worden. 

De grote vraag is of het toekomstdromen zijn of beelden van de werkelijkheid. En er wordt hoog ingezet op de mogelijkheden van AI (Artificial Intelligence). Kort gezegd komt dat erop neer dat met behulp van algoritmen de manier waarop mensen keuzes maken vastgesteld kan worden en met computers nageaapt. Vervolgens kunnen met snelle internetverbindingen apparaten aangestuurd worden.

Zo denkt men auto’s autonoom te kunnen besturen en operaties op afstand te kunnen uitvoeren. Er worden met auto’s wel proeven gedaan maar die zijn nog niet zo bevredigend dat ze het verkeer in kunnen. Ze moeten daarvoor ook eerst goedgekeurd worden. Een apart probleem want hoe doe je dat? En ik kan maar niet uit mijn hoofd krijgen dat er onlangs twee vliegtuigen neergestort zijn door een fout in de software met meer dan 350 doden. En nog dichter bij huis. Onlangs wilde ik mijn auto navigatie instellen op een bepaalde stad en die bleek hij niet te kennen. Gewoon een foutje in de software. En er worden ook nog steeds hele series auto’s teruggeroepen naar de garage omdat er een technisch probleem opgedoken is. Mensen kunnen fouten maken maar die ook weer snel herstellen en dat gebeurt bij 1 persoon. Maar door de nieuwe technieken worden en veel fouten grote schaal gemaakt voor hele volksstammen. Anderzijds is de auto een toonbeeld van betrouwbaarheid en technisch kunnen. Stap in een rij weg. Hij doet het altijd. En er zijn nieuwe technische mogelijkheden door de digitalisering. In veel ondernemingen zijn er testen en ontwikkelingen aan de gang over deze toekomst. Daar wordt veel in geïnvesteerd en dat komt als plan bij het management op tafel. Ondernemers zullen niet snel zeggen dat ze twijfels hebben, dus daar komt een overtuigend verhaal bij. Het wordt gebracht als noodzakelijke innovatie en anderen, dus vooral concurrenten, doen het ook.
Maar er gaan regelmatig projecten met grote kosten en omvang mis. Er wordt dan geddacht een grote vis binnen te halen. Maar zo werkt de techniek niet. Die bestaat uit het maken van kleine stapjes en veel controle. Maar het management wil in een stap alles tegelijk. En verschil in cultuur tussen vakmensen en managers. Daar valt nog veel in te leren.

Weer een demolition order

Geplaatst 18 apr. 2019 07:32 door Oecumenische Hagediensten   [ 18 apr. 2019 07:36 bijgewerkt ]

Blog van Martin Kemperman - Tent of Nations

Weer een demolition order

Deze week werk ik een paar dagen in het gebied waar de familie vier jaar geleden voor het eerst bomen heeft geplant. Het is een hele klus om zonder vallen het gebied te bereiken want de afdaling is stenig en steil en mijn teenschoentjes hebben weinig profiel. Over een deel van het gebied is in december door het leger een demolition order uitgevaardigd, hetgeen betekent dat ik werk doe dat helemaal niet mag van de bezetter. Ik voel me een vrolijke illegale arbeider en zwaai naar de helikopters die overvliegen. Ik was hier de vorige jaren ook en ben verheugd dat de jonge boompjes behoorlijk uit de kluiten gewassen zijn. Ongeveer tien procent heeft de droogte of het geknabbel en geschuur van de reeën niet overleefd. Wie weet kan komend jaar het eerste fruit worden geoogst en kunnen er ook hier olijven worden geplukt.

Als ik vanaf de helling omhoogklim omdat het weldra donker wordt, zie ik opeens een bordje aan een paal gebonden. Aan de manier waarop het is vast gemaakt begrijp ik dat het een demolition order moet zijn, maar het bordje is kaal. Een paar meter verder ligt het beruchte papier tussen de struiken. De regen is tussen het plastic door gesijpeld. Ik bel Daoud en op zijn advies neem ik het mee naar boven. Het bevel tot vernietiging betreft het gebied waarop ik aan het werk was en waarvoor al eerder op een andere plek een formulier was opgehangen. De familie heeft hiertegen  al een bezwaarschrift ingediend en moet voor de zekerheid toch weer in overleg met de advocaat.

(ontleend aan www.jodienvanark.nl)



Onzekere toekomst

Geplaatst 18 apr. 2019 03:03 door Oecumenische Hagediensten   [ 18 apr. 2019 03:06 bijgewerkt ]

Blog van Cor P. Berkel

Onzekere toekomst

Al eerder schreef ik over de keuze bij de Statenverkiezingen waarvan de uitslag een grote verschuiving te zien gaf. De oorzaak daarvan wordt toegeschreven aan de onvrede onder de burgers. Die onvrede wordt op verschillende manieren uitgelegd. Daarbij worden maatschappelijke en financiële argumenten gebruikt. Maar wat niet genoemd wordt en bij veel mensen speelt is dat men zich onzeker voelt.

Men denkt dan dat er van alles door de elite besloten en gedaan wordt en dat men daar niet bij hoort. En om het nog erger te maken vinden mensen ook dat ze gediscrimineerd worden om hun ras, geloof of huidskleur. Hoewel het strafbaar is en het ook voor de rechter komt helpt dat niet echt. Het zijn de gevoelens van onzekerheid die de aandacht moeten krijgen want vanuit die onzekerheid bepalen deze mensen hun stem. Veel mensen voelen zich blijkbaar onzeker. De roep om harder ingrijpen en straffen klinkt ook steeds luider.

De elite en de wetenschappers hebben het dus gedaan. Die moeten minder geloofd worden en minder invloed krijgen. Dat geldt natuurlijk straks ook voor de kandidaten die nu vanuit die opvattingen gekozen zijn. Een flink dilemma als je zo bent gekozen. Je behoort dan tot de elite die minder invloed moeten hebben volgens je eigen kiezers. Maar het systeem werkt zo dat die elite ook de gekozen mensen van het provinciebestuur zijn, de gedeputeerden. Daar moeten ze dan ook de kwaliteiten voor hebben.

Bij de klassieke partijen is er een kader en zijn er trainingen en bijeenkomsten om het kader te trainen. En het blijkt dat die partijen een constructieve inbreng hebben. Het werkt al jaren zonder grote problemen. De bestuurders weten wat er van hen verwacht wordt en daar stemmen de andere partijen ook hun beleid op af. De grote onbekende partij, Forum voor Democratie met onbekende en gekozen kandidaten, gaat nu haar kwaliteiten laten zien.

De overheid heeft ook geen duidelijke plannen voor de klimaatmaatregelen en hoe men die wil uitvoeren. De onzekerheid van veel mensen heeft te maken met het ontbreken van die plannen. Men wil wat men heeft beschermen en vasthouden en het werken aan een beter klimaat is een ver van mijn bed show. Dan is het verleden dichterbij dan de toekomst. Toekomstdromen hebben enkelingen nog wel maar de massa heeft zijn doel bereikt, namelijk welvaart.

In het verleden waren er van de vakbeweging en de PvdA scholingen en vormingscentra. Daar kon men kennis verkrijgen en zich scholen voor allerlei maatschappelijke functies. Zelf ben ik vele malen op de Horst geweest voor conferenties over maatschappelijke vraagstukken. En heb zelf jaren lang bij het CNV vakbondscursussen gegegeven. Dat systeem is verwaterd en vrijwel opgeheven. Maar het was een middel om onzekerheid te voorkomen.

Als onzekerheid over de toekomst de reden was om op FvD te stemmen dan neemt met deze stem de onzekerheid verder toe. Eerst was het onduidelijk wat de gevolgen van de klimaatmaatregelen voor de mensen waren. Nu komt daar de onzekerheid over de rol van FvD bij.

Blog van Cor P. Berkel: Energietransitie

Geplaatst 5 apr. 2019 00:32 door Oecumenische Hagediensten

Het wordt dringen om de ruimte in Nederland. Nu de Statenverkiezingen voorbij zijn weten de Provinciale Staten wat hen te doen staat. De energietransitie moet uitgevoerd worden en dat betekent de plaatsing van windmolens en zonnepanelen. Dat zal om een verdeling van de ruimte gaan en de Staten gaan daarover. Mooi dat we net hiervoor de samenstelling van de Staten konden beïnvloeden. En energietransitie dat wordt een hoofdzaak voor de Staten. Binnen de regie van de overheid die voor zonnepanelen en windenergie gekozen heeft. En dat betekent het realiseren ervan en gaan inplannen in de kaarten van de provincies. Dat vergt een samenwerking met de plaatselijke bevolking. De Staten zullen een prominente rol gaan spelen voor de bevolking. Maar nu al zijn de reacties van de bevolking merkbaar. Samengevat zijn die: ‘niet in mijn achtertuin’ en: geen aantasting van het landschap. Dat kan dus spannend worden. De regering ziet dat ook en stelt voor ook de bermen en ander niet gebruikt land open te stellen. Zoals de Slufter, een natuurgebied op Texel. Als je er geweest bent weet je: dat is dus al de eerste misser.

In ons propvolle land met heel veel landbouw, wegen en bebouwing voor bewoning een probleem van formaat. En alle zonnepanelen en windmolens bij elkaar leveren volgens het Internationaal Energie Agentschap (IEA) maar 1% van al onze energie op. En het IEA schat in dat het tot max 5% van de energiebehoefte kan oplopen. En Nederland is een groot gebruiker van energie en heeft weinig ruimte en het gebruik zal nog verder groeien. Dus dit wordt een probleem.

En je kan wel zeggen zon en wind is gratis maar het gebruik van het landschap niet. Alle menselijke handelingen gaan ten koste van het milieu of de ruimte. En energie is nodig voor onze welvaart. We hebben tot nu toe gedacht dat olie en gas geen nadelen hadden als energie leveranciers. En toen ontdekten we de CO2 als bron van het warmer worden van het klimaat. Het idee van gratis was kortzichtig en een vorm van potverteren. Ook nu: gratis energie bestaat niet. Er moet dus een andere keuze gemaakt worden.

Ook de keuze van vroeger die over energieopwekking gaan moeten heroverwogen worden. En dan valt kernenergie op als mogelijkheid. En vriend van mij, een docent energietechniek aan de TU Delft neemt het standpunt in dat vroeg of laat men uitkomt op kernenergie. In het FD (16-03-2018) stond een artikel van Ralf Bodelier. Daarin stelt hij dat we zonder kernenergie afhankelijk blijven van fossiele brandstof. Terwijl de kerncentrales veel verbeterd en veilig zijn en dat het afval in de komende generatie centrales hergebruikt kan worden. Misschien moeten we meer op de ontwikkelingen van de energieopwekking inzetten en minder gevoelig zijn voor onze eigen vooroordelen. Voor de or betekent dit dat de techniek niet stil staat. En dat de mens geen handeling kan verrichten zonder een belasting te zijn voor het milieu. Schone handen houden kan dus niet. Maar wel de risico’s bij het belasten van het milieu voor het leven op deze planeet zo klein mogelijk houden.

Bericht van Jodien en Martin

Geplaatst 5 apr. 2019 00:09 door Oecumenische Hagediensten   [ 6 apr. 2019 15:15 bijgewerkt ]

Het is een hele ervaring: een ochtend mee met Jihan, de vrouw van Daoud Nassar, naar haar vrouwencentrum in Nahalin. Samen met Gerdien, een Nederlandse mede-vrijwilligster, daal ik de heuvel af naar het dorp waar de Tent of Nations vlakbij ligt.

Acht gesluierde vrouwen tussen 17 en 25 jaar zitten om een tafel, er wordt gezellig gepraat en ze  maken armbandjes van elastisch draad met gekleurde sponzen kraaltjes en vernikkelde versierseltjes ertussen.

We worden uitgenodigd mee te doen, maar mijn vingers zijn van het wied - en waswerk op de Tent of Nations zo ruw en gezwollen dat ik geen kraal door een oogje krijg. Geen nood: drie paar handen helpen me om een armbandje voor mijn kleindochters te maken. Ondertussen worden er allerlei vragen afgevuurd in t Arabisch en Jihan last een rondje kennismaking in. De vrouwen zijn vooral benieuwd naar onze naam, leeftijd, familie en hobby’s. Als ook zij zich voorstellen, blijkt dat dit de vragen zijn die ze op Engelse les behandelen, en zeker 4 van de 8 kunnen in het Engels zichzelf voorstellen. Ze wonen allemaal nog thuis, dat wil zeggen: met ouders, al of niet getrouwde broers en zussen en neven en nichtjes. Hun hobby’s zijn: winkelen, make-up of koken. Twee hobby’s springen eruit: reizen en paardrijden. Als ik vraag of ze dat ook doen, zegt Jihan: natuurlijk niet. Ze kunnen geen kant op en een paard is veel te duur en vrouwen mogen bovendien niet paardrijden, maar ze blijven dromen......Na afloop vertelt Jihan dat Nahalin een heel conservatief dorp is, waarin vrouwen eigenlijk geen ontwikkelmogelijkheden hebben, thuis hun moeder helpen en wachten op een huwelijk, soms als 2e of 3e vrouw.....

Haar vrouwencentrum biedt vier ochtenden in de week de mogelijkheid om Engels te leren, computerlessen te volgen, kleine producten te maken (zoals armbandjes van gebruikt materiaal die ze kunnen verkopen, schrijf-en dichtcursussen te volgen en coaching te krijgen voor de huiselijke problemen waar ze volop mee te maken hebben. Soms verbiedt vader of broer het om hier te komen, maar door de onderlinge band en steun worden ze gesterkt om, zo beperkt als het kan, zelf aan hun toekomst te werken.

   

De tekst aan de muur verwart me: ik zou niet weten hoe ik hier moet helpen, maar hoe hangt mijn eigen ‘survival’ samen met hun strijd?

Onze aanwezigheid hier is de verbinding.

Ons meewerken aan een heuvel, waar druiven en olijven kunnen groeien tegen de overwoekering van het gras in; waar ondanks de oprukkende settlements wordt geplant, gewied, gesnoeid en gezorgd; waar groepen uit de hele (westerse) wereld over de stenige wegblokkade klauteren om het verhaal van de vierde weg van de familie Nassar op zich in te laten werken.

 

 


Healing place.

Er komen hier vrijwilligers van alle snit. Helemaal uit Finland kwam onlangs een oud-Haarlemmer van bijna zeventig. Een jaar geleden was zijn vrouw overleden en hij had een jaar van rouw achter de rug waarin hij weinig aandacht aan zijn gezondheid had besteed. Hij was zo vermagerd dat hij ’s nachts vanwege de kou moeite had om zich warm te houden. Overdag bewoog hij zich langzaam voort. Dat kwam niet door zijn conditie maar door zijn passie voor planten. Hij boog zich tot bijna met zijn neus in elk bijzonder plantje dat hij zag en probeerde er een foto van te maken. Hij was gauw moe en kon het zware werk niet aan. Daoud Nassar had dit al snel in de gaten en stelde voor dat Jan elk plantje op de heuvel zou fotograferen zodat hij deze op de website van de Tent of Nations kon plaatsen. Veel vrijwilligers die zomers komen hebben namelijk geen idee van de rijke bloemenpracht van het voorjaar. Zo had Jan ook een belangrijke taak en mede daardoor leefde hij met de dag meer op. Hij kreeg meer kleur en praatjes en at elke dag meer. Jammer genoeg kwam het koude en natte weer terug en werd Jan behoorlijk verkouden.

Hij zocht zijn toevlucht in Bethelem, waar in meerdere herbergen nog volop plaats was

We zijn inmiddels vijf weken hier en hebben een ongekend koude en natte tijd achter de rug. Dat maakt het verblijf hier af en toe tot een echte survivaltocht, waar Martin veel beter tegen kan dan ik. Komend weekend gaan we even bijtanken in het benedictijnse klooster Abu Gosh, ten westen van Jeruzalem.

We zullen ons zondagmorgen daar in de kapel met jullie verbonden voelen.

Liefs van Martin en Jodien



1-10 of 88