Nieuws

Het gaat goed.... Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 2 jul. 2020 13:01 door Oecumenische Hagediensten

Een titel die vraagt om nadere uitleg, vermoed ik. In mijn vorige blog heb ik al aangegeven dat het boek 'Met ons gaat het (nog altijd) goed' van Peter Hein van Mulligen grote indruk op mij maakt. Peter Hein verzet zich tegen het fenomeen dat wij door de media overspoeld worden door eenzijdig nieuws, altijd belicht vanuit de negatieve kant. Want negatief nieuws verkoopt beter dan goed nieuws. 

Peter Hein is hoofdeconoom van het CBS en weet hoe ontwikkelingen op langere termijn verlopen. Hij ziet dat pessimisme niet op feiten gebaseerd is. Met statistieken verwijst hij verschillende mythes waarom het zo slecht zou gaan één voor één naar het rijk der fabelen. Ik geef een samenvatting van de thema's die bij hem aan de orde komen. 

  1. De sombere voorspellingen zijn niet op feiten gebaseerd. Het gaat dus beter dan vele media melden. De maatstaf bruto nationaal product is voor hem geen vaststaand criterium. Het meet de economische activiteit (ondernemers die goederen en diensten aanbieden) maar geen welvaart laat staan welzijn.
  2. We leven in overvloed want we zijn rijker dan ooit. Het inkomen in Nederland is weliswaar de afgelopen 40 jaar nauwelijks toegenomen. Maar de overheid heeft geld uit de algemene middelen besteed aan voorzieningen die ons ook ten goede komen, zoals de gezondheidszorg.
  3. Geen gezeik iedereen rijk. Dit hoofdstuk gaat over de verschillen in rijkdom. Wereldwijd de neemt de ongelijkheid toe maar in ons land is dat relatief. Dat sluit niet uit dat ook wij verschillen in vermogen hebben (denk aan pensioen en een eigen huis).
  4. Een zeldzaam veilig land. Een thema dat vaak in de media onderbelicht is. De media vermeldt schietincidenten en andere dramatische gebeurtenissen die de veiligheid bedreigen. Maar als je de cijfers van het aantal slachtoffers en incidenten in de loop der jaren bekijkt wil je niet meer terug. Het is opzienbarend veiliger geworden volgens de statistieken.
  5. Er is de laatste tijd veel aandacht voor discriminatie. Black Lives Matters is hier een uiting van. We kunnen zeker beter maar als je kijkt naar de samenstelling van scholen en sportteams, neemt de verscheidenheid steeds meer toe. Er is steeds meer integratie. Het is een langlopend proces over generaties, dus geduld is een belangrijke sleutel tot meer succes.
  6. Samenwerking beïnvloedt nationaal en internationaal de kwaliteit van leven. Dat is met het coronavirus wel gebleken. In stad en dorp zorgt samenwerking voor veel levensvreugde. En ook in Europa stimuleert dat vrede en rust. 75 jaar vrede is hiervan een bevestiging.
  7. De emancipatie van vrouwen neemt steeds verder toe. Ook dat is een langlopend proces maar het zorgt wel degelijk voor blijvende verschuivingen. 

Toch betekent dit niet dat we niet meer onze schouders eronder hoeven te zetten. Een corona crisis is wel degelijk aan de orde, wat velen van ons (zullen) merken. En laten we ook nu naar elkaar omkijken en elkaar helpen om door de crisis heen te komen. Zodat we aantonen dat tegenover het negatieve van een crisis nog altijd het positieve aspecten staan, zoals samenwerking en saamhorigheid. 

Consumenten – Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 19 jun. 2020 00:27 door Oecumenische Hagediensten

De consumenten doen het maar niet. Ze consumeren niet hetzelfde als voor corona. En daardoor groeit de economie niet zo snel als de economen gedacht hadden en hoopten. En wat blijkt? De maatregelen die ons uit de pandemie gered hebben zijn de oorzaak. De mensen zouden niet willen consumeren, omdat er regels zijn die hen beperken en tegenhouden. Dat is wat met name ondernemers in de horeca en het toerisme ons doen geloven. 

Maar dat standpunt berust volgens mij niet op onderzoek maar op het gevoel. Men denkt de mens als consument te kunnen doorgronden op dit punt. Maar zijn de 1,5 meter maatregelen wel de oorzaak? Misschien hebben mensen het trucje door gekregen en hebben ze begrepen dat ze gebruikt zijn in het belang van de ondernemingen. In het belang van het winst maken. En in het belang van de aandeelhouders die bij stijgende winsten meer dividend krijgen. Of misschien hebben consumenten door dat minder ook best prima is. 

Of is er misschien terughoudendheid voor de toekomst door de dreiging van een tweede golf van het virus? Tenslotte heeft iedereen niet voor niets zo zorgvuldig de lockdown nageleefd. Men weet heel goed waar het voor was en dat het nut had. Dus liever geen tweede keer en zelfverantwoordelijkheid nemen is ook een argument. 

Of zouden consumenten helemaal wat anders willen met de economie? Bijvoorbeeld meer aandacht voor de zorg en meer sociale samenhang. Duidelijk is dat thuiswerken een blijvertje is. En overleggen kan ook met videoverbindingen. Vakanties blijven, maar vliegen is geen moetje want op vakantie met de auto is ook prima. Verder moet het over meer wezenlijke dingen gaan dan alleen over vermaak en vakanties. Daar moet geld voor komen en dan maar wat minder consumeren en langer gebruik maken van wat we al hebben. Dat is beter voor het milieu en daarmee voor de gezondheid én het klimaat. 

Mij lijkt dat velen proberen het bestaan opnieuw uit te vinden. Daarbij moet ook niet onderschat worden hoe de crisis kan ingrijpen in het inkomen. Mensen zijn meer gaan sparen terwijl door economen aangedrongen is op meer consumeren want dat is goed voor de economie. 

Krimpmodel. Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 5 jun. 2020 02:37 door Oecumenische Hagediensten

De laatste dagen lees ik regelmatig berichten over beperkingen van onze bewegingsruimte. Situaties waarvan de overheid stelt dat het te druk of te vol wordt en hierop ingrijpt. Uiteraard om corona besmettingen te beperken. Maar als we weer naar normaal moeten, dan is dat het normaal van vóór de pandemie.
Maar toen was het ook al op veel plaatsen te druk. De 1,5 meter doet er voor de drukte gewoon niet toe. Er is eerder ook al wel eens gewaarschuwd dat het in Amsterdam te vol werd op Koningsdag. Om nog maar te zwijgen over de wallen in Amsterdam of het filevarenin Giethoorn. En in Venetië kom je ook niet meer vooruit vanwege de toeristen.
De treinen in de spits kunnen maar 40% vervoeren. Bij musea moet je een bezoekersplaats reserveren want anders verdringt men zich voor de kunstwerken. En zo kan ik goed wel doorgaan. Het aantal reizigers, toeristen en bezoekers rijst de pan uit.. De aantallen moeten beperkt worden.
En begrijp me niet verkeerd, alles wordt opgetuigd met de beste bedoelingen maar wel gelet op het maximaliseren van de inkomsten want dat hoort bij groei. Als de terrassen te klein worden voor het aantal bezoekers dan kopen de ondernemers meer meubilair en vragen toestemming aan de gemeente en die krijgen ze. Dat gaat ook zo met het vrachtvervoer als
ook met de landbouw en de intensieve veehouderij. Alles moet mogelijk zijn met het economisch groeimodel.
En niemand schijnt zich te realiseren dat de bomen niet tot in de hemel groeien en dat is niet voor niets zo. Aan alle groei is een eind. Het maximaal aantal mensen voor een legio aan activiteiten komt in zicht. Het met subsidies overeind houden is geen houdbaar toekomstmodel. Geen overheid die het aandurft grenzen aan aantallen te stellen. Maar het zal wel moeten gebeuren. Het probleem van de files los je niet op met meer asfalt maar met het begrenzen van het aantal auto's. En dat zal er vroeg of laat toch van moeten komen.
Maar het ontbreekt ons aan denkers daarover. Ook economen blijven hangen in het groeimodel. Ik pleit voor een economisch krimpmodel. In dit model wordt bedacht en berekend hoe de economie in alle sectoren teruggebracht kan worden tot aanvaardbare omvang. Nadenken over krimp of afbouwen is nog nergens uitgezocht. Dat gebeurt bij rampen en crisissen. Zoals nu. Heel veel problemen met het milieu en het klimaat hangen hiermee samen. Zo komt het nadenken over minder vervoer nu op gang. Daar komt thuiswerken en videovergaderen voor in de plaats. Dat is de krimpeconomie. We kunnen het wel, maar het denkwerk is hier niet voor gedaan. Een mooie kans voor ondernemingsraden om mee te denken en te innoveren.

Het virus en het vaccin. Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 5 jun. 2020 02:27 door Oecumenische Hagediensten

Het vaccin waar al veel over gezegd is kan nog wel een jaar of langer op zich laten wachten.En daarna moet de wereldbevolking nog gevaccineerd worden. Tot die tijd moeten we dus allerlei regels in acht nemen om besmetting van anderen en onszelf te voorkomen. Dat zal niet meevallen en het is realistisch te veronderstellen dat een tweede besmettingsgolf of zelfs nog meer volg(en)t. En de economische gevolgen van de crisis zullen groot zijn. Zo denkt de KLM tot 2023 de gevolgen van deze golf over zich heen te krijgen. Het is de vraag of de KLM dan niet een stuk kleiner zal zijn. Dat geldt ook voor de reisbranche en de horecabedrijven. Dat de directeur van CORENDON op TV denkt aan sneltesten is dus een ernstig gebrek aan inzicht in de ernst van de crisis. Meerdere ondernemingen zullen niet ontkomen aan reorganisaties met ontslagen. Wat de overheid ook probeert. 
Ook de vakantie- en toeristensector krijgen te maken met grote en lastige organisatievraagstukken. Economen voorzien een opleving in 2021, en men hoopte op een snelle opstart. Maar zoals met zoveel natuurverschijnselen gaat dit niet rechttoe rechtaan. Er zijn meerdere bedrijfstakken die elkaar hierin beïnvloeden. Dus het herstel gaat langzaam en komt veelal
nooit meer op het oude niveau. Als medewerkers dreigen overtollig te worden, wordt nu al door de overheid geadviseerd zich om te scholen en werk te zoeken in een andere sector. Met name hierdoor zal er een maatschappelijke verandering komen. De vraag naar werknemers in verschillende sectoren is groot. Zoals in de zorg, het onderwijs, de installatiebranche, de informatietechnologie enz. De overheid hoeft niet meer te doen dan met subsidies en financiële regelingen de overgang
soepel te laten verlopen. Omscholing eenvoudig toegankelijk maken en pensioen en andere arbeidsvoorwaarden synchroniseren. Werkgevers zullen zich hierin niet onbetuigd laten, vooral de uitzendbranche stimuleert deze switch van loopbaan. Wat onverwacht, maar wel herkenbaar is in dit kader, is de groei van het aantal jongeren bij de vakbonden. Kennelijk zien deze jongeren de bui al hangen en zoeken steun. Voor de ondernemingen wil dat zeggen dat dit de strategie moet zijn, nl helpen om de overstap van medewerkers te stimuleren in plaats van ontslagen te voorkomen. Veel
ondernemingen zijn kwetsbaar geworden door deze periode en als de totale onderneming omvalt, is men nog verder van huis.
Ook de organisatie van multinationale ondernemingen zal veranderen. En ondernemingen rekening moeten houden met een toename van internationale overnames. Nu bedrijven kwetsbaar zijn zullen grote concerns uit Amerika of China interesse tonen omdat ze willen groeien. De overheid ziet hiermee zijn investering snel terug dus zal vast wel willen meewerken, behalve als het een strategische onderneming is. En op de achtergrond van deze economische wanorde zal hard gewerkt worden aan een vaccin...

Toekomst – Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 14 mei 2020 09:38 door Oecumenische Hagediensten

Als er iets onzeker is, dan is het de toekomst wel. Plannen worden momenteel niet meer gemaakt, want iedereen wacht op het vrijgeven van de lockdown. Maar onze regering heeft gekozen voor een intelligente lockdown dus er kunnen wel degelijk initiatieven genomen worden. Toch gebeurt er nauwelijks iets. In vrijwel alle sectoren is er een benauwend stilzwijgen. Met af en toe een kritische kanttekening. De focus ligt op de financiële ondersteuning door de overheid..

Het ziet er naar uit dat we een anderhalvemetereconomie krijgen. Dat zou een jaar of meer kunnen duren en als het meezit gaan we over naar mondkapjes. We gaan straks dus gewoon mondkapjes dragen in het openbaar vervoer en in de culturele bijeenkomsten. En als het daar werkt, dan misschien ook in de horeca. Dat zal een flinke ingreep zijn in ons dagelijks leven. En als die kogel door de kerk is zal het hard gaan, want iedereen is het stilzitten zat. En verder moeten we hopen op een medicijn dat erger kan voorkomen. Maar dat kan nog wel een jaar of meer duren.

Er was al duidelijk dat virussen van dieren over kunnen springen naar mensen en nu ook omgekeerd. Verder is er bekend dat veel dieren virussen hebben die gevaarlijk zijn voor mensen. Deskundigen voorspellen dan ook een herhaling van deze pandemie met andere virussen waar ook geen medicijnen voor zijn. En gezien de overpopulatie van dieren in delen van ons land is er een reëel risico. Denk daarbij aan de Q-koorts. Dat zijn andere ziekten dan een griepje dat gevaarlijk is. En zojuist hoorde ik het nieuws van de nertsenfokkerijen in Brabant, over het besmetten van dieren door mensen. Als dat waar zou zijn ziet het er wel ernstig uit.

Door onze manier van omgaan met de natuur dringt van alle kanten het besef door en komen er feiten over het risico dat wij aan het lopen zijn. Er moet echt gewerkt worden aan een beter milieu en herstel van de natuur. En daar hoort vermindering van de veestapel ook bij. Te veel dieren bij elkaar in niet natuurlijke omstandigheden is een risico voor de gezondheid. De nertsen die besmet zijn in Brabant zitten met grote aantallen bij elkaar tot wel 20.000 dieren. En net als bij mond- en klauwzeer worden straks de dieren geruimd (en niet de mensen). Een ding is nu wel duidelijk. Na het coronavirus en de economische gevolgen wordt het nooit meer hetzelfde.

Het komt wel goed maar het gaat wel anders. We worden gedwongen door de feiten. Voor de medewerkers is het van belang dat besturen en bestuurders over het bovenstaande nadenken. Want ook elke onderneming en organisatie zal zich moeten aanpassen. Er is geen weg terug naar vroeger. De overheid zal niet blijven doorgaan met het ondersteunen van de bedrijven. Elk bedrijf zal op termijn weer zijn eigen broek moeten ophouden in de ‘nieuwe werkelijkheid’ en daar zijn (grote) veranderingen voor nodig.

De mensen zijn met de techniek wel ver gekomen maar wellicht is de natuur een grotere bedreiging. We moeten meer van de natuur leren.  

Gedicht in tijden van corona

Geplaatst 14 mei 2020 09:36 door Oecumenische Hagediensten

Het volgende gedicht is oorspronkelijk van Irene Vella uit Italië, bewerkt door Sietske van der Hoek en door Fred Tuinder voorgelezen als verhaal in de Paasdienst van de Keizersgrachtkerk. Een bemoedigend gedicht voor een moment dat we ‘inzakken’ onderweg naar Pinksteren: 

Het was maart 2020, straten waren leeg,  
winkels waren dicht en mensen bleven thuis  
De lente wist van niets  
En bloemen bleven opkomen en opengaan  
En de zon bleef stralen  
En de zwaluwen keerden terug  
En de hemel kleurde rood en blauw  
’s Ochtends werd het brooddeeg gekneed  
en de tulbanden in de oven geschoven  
Het werd steeds later donker  
en ’s ochtends kwam het licht vroeg binnen  
door de op een kier staande ramen  
   
Het was maart 2020, jongeren studeerden online  
En ‘s middags wachtte zoals gebruikelijk het kaartspel  
Het was het jaar waarin je alleen naar buiten mocht om boodschappen te doen  
Al gauw ging alles dicht  
Ook de kantoren  
Het leger begon alle uitgangen en landsgrenzen te bewaken  
Want er was niet genoeg plek voor iedereen in de ziekenhuizen  
En mensen werden ziek  
Maar de lente wist van niets en de scheuten bleven uitlopen  
   
Het was maart 2020 dat iedereen verplicht in quarantaine werd geplaatst  
Opa’s en oma’s, families en ook jongeren  
Toen werd het echt angstig  
En alle dagen leken op elkaar  
Maar de lente wist van niets en de rozen bloeiden opnieuw  
   
Mensen herontdekten het genot om samen te eten  
Om te schrijven en de verbeelding de vrije loop te laten  
Om te lezen en je te laten meeslepen door de fantasie  
Er waren er die een nieuwe taal leerden  
die begrepen wat het is om echt met volle aandacht lief te hebben  
die stopten met het voor lief nemen van de onwetendheid  
die het kantoor sloten en een eethuisje openden met slechts acht couverts  
die de verloofde verlieten  
om de liefde voor hun beste vriend van de daken te schreeuwen  
Er waren er die dokter werden  
om ieder te kunnen helpen die hen nodig zou kunnen hebben  
   
Het was het jaar waarin men het belang van aandacht inzag  
en van oprechte genegenheid  
Het jaar waarin de wereld leek stil te staan  
En waarin de economie te gronde ging  
Maar de lente wist van niets en de bloemen maakten plaats voor vruchten  
   
En toen kwam de dag van de bevrijding  
We zaten voor de televisie en de premier vertelde live op alle media  
dat de noodtoestand ten einde was  
En dat het virus had verloren  
Dat alle mensen samen hadden gewonnen  
En toen gingen we de straat op  
Met tranen in onze ogen  
Zonder mondkapjes en handschoenen  
onze buurman omhelzend  
alsof het onze broer was  
Eindelijk konden we pasgeboren kleinkinderen knuffelen  
En ook mensen met dementie namen deel aan de feestvreugde  
Net als gevangenen en daklozen en vluchtelingen  
Mensen in rolstoelen  
En dokters en verzorgenden  
En schoonmakers en bazen  
En dat was het moment dat de zomer aanbrak  
omdat de lente het niet wist  
en was doorgegaan om er te zijn  
Ondanks alles  
Ondanks het virus  
Ondanks de angst  
Ondanks de dood  
Omdat de lente van niets wist  
En iedereen leerde  
Wat de kracht van het leven is

Stilte voor de storm. Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 1 mei 2020 02:33 door Oecumenische Hagediensten   [ 1 mei 2020 02:35 bijgewerkt ]

We zitten ongeveer in het centrum van de coronastorm. En daar is het meestal erg rustig. In het centrum van de orkaan is het windstil. Maar dan komt de hele orkaan nog langs. En zet je dan maar schrap. Zo is het ook met de coronacrisis. Nu weet niemand meer hoe het verder moet met de corona. Afwachten of de genomen maatregelen werken. Maar intussen groeit de weerstand tegen het stopzetten van de economie.
De economie is in ieder geval geheel stil komt te liggen. Dat is geen wijsheid maar gewoon kijken. Dat zie je vooral in de sectoren luchtvaart, horeca en toerisme. Als we weer gewoon gaan doen liggen die plat. Maar het zijn ook de luxe-sectoren en dat zal vooral de welgestelden treffen. Daar helpt geen 1,5 meter economie. Als die sectoren dat gaan naleven zijn ze niet meer rendabel. Het geld dat daar door de overheid ingepompt wordt zien we maar voor een klein terug. De banen zijn grotendeels verloren.
En de bestuurders houden het op terugkeer van de oude economie. Maar de luchtvaart directie stelt zelf ook al dat het tot 2023 of langer kan duren voor men weer bij het oude niveau is. En dan zijn de passagiers nog niet gevraagd wat die ervan vinden en of de vliegmaatschappij de risico's durft te nemen. Hetzelfde geldt voor de cruisevaart. Je zal maar op een schip gezeten hebben dat corona aan boord kreeg. Geen haven wil je hebben. Dat gaat ook voor de luchtvaart gelden. Maar de economie is getroffen door een vraaguitval en de klanten moeten dat weer goed maken.
Bij het weer op gang brengen van de economie zal de storm pas goed losbarsten. De commerciële bedrijven gaan dan proberen de oude situatie weer terug te krijgen. Dan gaan alle reclame uitingen maximaal losbarsten. Want de situatie van voor de crisis was aantrekkelijk voor velen. En de bedrijven zullen alles op alles zetten om de vraag weer op gang te krijgen.
Dat zal nog een interessante tijd worden. De economie wordt sectorgewijs weer aan de gang gebracht. Economen en juristen of geschiedenis deskundigen genoeg maar geen techneuten om dat te regelen want dat gaat niet vanzelf. Het is geen auto die gestart wordt. Iets ontwerpen of repareren is een apart vakgebied. We gaan zien en gaan meemaken wat er gaat gebeuren. Stilte vooral voor de storm. Tijd om na te denken. Het komt wel goed maar anders dan de regering van plan is.
Maar iedereen heeft er mee te maken. Iedereen moet zijn werk weer oppakken kan dat net als vroeger of zijn de bakens verzet? Dat roept bij veel mensen spanning op en de vraag of het stilleggen van de economie wel een goed en doordacht besluit was. Achteraf is er altijd commentaar en de beste stuurlui…… Overigens is de angst dat mensen thuis niet voldoende zullen werken als er geen controle is, wel achterhaald. Misschien komen er meer videoconferenties en meer thuiswerk? Er zijn ook nu echte voordelen ontdekt vooral in het onderwijs en het kantoorwerk. De digitale manier van werken zal veel aanhangers krijgen.
Niemand die het weet en velen zullen het voor zichzelf moeten uitzoeken. Dus zet je maar schrap voor de orkaan want hij komt eraan.

Wegwerpmaatschappij blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 3 apr. 2020 02:05 door Oecumenische Hagediensten

We zijn net gewend aan de verkwistend manier van leven en dan krijgen we de coronapandemie. We kunnen onze economie best wel een overspannen consumptie economie noemen. Het motto is nu: Wat kan, moet ook. Er is geen andere rem op consumptie dan de kosten. We waren net geconfronteerd met de stikstof- en PFAS-vervuiling. Met als gevolg niet meer dan 100 km/uur overdag op de snelwegen. En dan nu deze pandemie.
We kunnen die pandemie aan niemand verwijten. Trump noemt Europa wel als schuldige maar die kan je niet serieus nemen. Maar dat is ook met de andere vervuilingen zo. De schuldigen liggen op het kerkhof. Maar ik vrees dat we nog meer van deze crisissen zullen meemaken. Het is dus zaak om vooruit te kijken en te leren van de aanpak van een crisis.
Mij lijkt dat we de achterliggende 70 jaar vooral geluk hebben gehad. En geen wereldwijde crisissen zoals deze pandemie hebben meegemaakt. En daarvan dus ook niet geleerd hebben. We moeten ons eerst realiseren dat crisissen een onlosmakelijk deel is van het mens zijn. Het leven is een kwetsbaar iets, waar ups-en downs bij horen. Privé, landelijke en internationaal zijn er ongemakkelijkheden, zoals de Belgische psychiater De Wachter ze noemt. Daar hebben we meer moeite mee naarmate onze welvaart groter is. Dus nu met een uitstekende gezondheidszorg valt de pandemie ons zwaar. En we vechten er tegen. We
kennen uit de geschiedenis ook epidemieën waar we bijna aan onderdoor gingen. Een belangrijk deel van de innovaties en ontwikkelingen zijn nu gericht op het verder verbeteren van onze welvaart. Niet op het onderzoeken van onze kwetsbaarheden. Een internationale denktank die risico's onderzoekt zou een logisch begin zijn. Beter dan het voeren van de talloze oorlogen met de vluchtelingen als resultaat. Als we dat al niet voor elkaar kunnen krijgen wat willen we dan verder nog doen een rampscenario.
Tot zover was ik gekomen toen de toespraak van de minister-president Rutte werd uitgezonden. Dat was wel schrikken maar ik had al een dergelijk vermoeden. Het zal de maatschappij ingrijpend en onvoorspelbaar veranderen. Vliegen en toerisme is voorbij, althans op de wijze waarop dat gebeurde met de overvolle steden als Venetië en Amsterdam. Met een kostprijs die lager is dan een vakantie in eigen land. Ook de financiële gevolgen zullen enorm zijn. Heel veel mensen worden financieel afhankelijk van de overheid. Misschien is het basisloon nu haalbaar.
En voor de meeste ondernemingen zal het rampjaar niet voorspelbaar zijn. De kunst is dan om knelpunten op te lossen met nieuwe technieken ook voor bestaande producten en diensten. De medewerkers werken thuis het kan dus op grote schaal. Want nu zijn de wegen leeg en zijn er geen files. Meer werken met lessen in de Cloud in plaats van klassikaal en met boeken. Met de keuze voor het beëindigen van de wegwerpmaatschappij sla je twee vliegen in één klap.
Want het moet nu definitief anders. Meer rekening houden met natuur en milieu en minder risico voor de medewerkers.

Economie is geen voorspellende wetenschap – blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 19 mrt. 2020 14:32 door Oecumenische Hagediensten

In deze tijd van corona dalen de cijfers over de stand van de economie sterk. Dat verbaast niemand. Wat wel verbaasde was dat de cijfers over de economie van Nederland er zo goed uitzagen, zo blijkt uit de recente cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Toen kon men wel voorspellen dat het in de toekomst ook wel goed zou gaan. Nu kan geen econoom meer zeggen waar we met de corona op uit komen. Het ging misschien al eerder niet zo goed, maar niemand wist dat.

Ik heb namelijk de indruk dat het op tal van punten het in Nederland niet zo goed gaat. Ik noem de landbouw, het PFAS probleem, de stikstof en de rechter die telkens weer de overheid terecht wijst. Wat doet die economie dan eigenlijk er nog toe? Zijn deze cijfers terecht aanleiding om positief over de economie van ons land te zijn? Is de economische kant van de samenleving niet overgewaardeerd?

De cijfers zullen wel kloppen. En toch voelt het niet goed. Dus het is iets anders. Economie (in feite huishoudkunde) is een wetenschap die zich bezighoudt met de menselijke behoeftebevrediging. De economie bestudeert hoe mensen bij de productie, distributie en consumptie van goederen en diensten zich gedragen. En dat is vooral van belang voor overheden en aandeelhouders. Het zijn cijfers over de stand van zaken, niet meer en niet minder.

We worden met economische cijfers dus maar heel beperkt geïnformeerd. Positieve cijfers zorgen individueel voor een toename van het consumptiegedrag. Collectief zijn de gevolgen van dat gedrag wereldwijd inmiddels een probleem. Denk bijvoorbeeld aan problemen met de stikstofuitstoot, Airbnb verhuur, Uber, het grote aantal toeristen (wat het Corona virus wel enigszins lijkt in te dammen), het vliegverkeer en grote cruiseschepen. Het zijn allemaal gevolgen van die prima economie. Er zijn daarom heel andere cijfers nodig om mensen te informeren over de kwaliteit van het leven op de langere termijn.

Hoewel de economie een sociale wetenschap is, zeggen economische cijfers niets over de sociale kant van de samenleving. En zo zegt de economie dus ook niets over de sociale kant van organisaties. Cijfers over de ontwikkeling van de ondernemingen gaan over de financiële gang van zaken. En dat is het belang van de aandeelhouders. Die willen een zo groot mogelijk rendement en dividend. De markt groeit maar door ten koste van de kwaliteit van het werk.

Economische cijfers zijn goed voor diegene die vermogend zijn. Maar niet per se voor de werknemers. Laat de economie maar aan de directies en bestuurders over en gebruik de andere mogelijkheden voor inzicht in de andere doelstellingen. Daar horen dwarskijkers bij en protestorganisaties. Hierdoor ontstaat vanzelf een verruiming van de doelstelling van de samenleving. Eenzijdig economisch informeren is een valkuil en voorspellen kan de economie al helemaal niet.

Energie2 – Blog van Cor P. Berkel

Geplaatst 5 mrt. 2020 03:15 door Oecumenische Hagediensten

In Het Financieele Dagblad van februari staat een artikel van redacteur Bert van Dijk over kernenergie waar ik een aantal feiten uit citeer. Want we moeten wel weten waar Abraham zijn mosterd vandaan haalt. Zo denken wij dat Nederland voorop loopt bij de energietransmissie en de beperking van de CO2 uitstoot, maar dat is helaas onjuist.

Nederland is het slechtste jongetje van de Europese klas als het gaat om de CO2 uitstoot. Ook voor wat betreft energie uit wind en zon. Slechts 8,6 % in 2019. En nu al zijn er mensen die iets vinden van weiden met zonnepanelen en windmolens in de achtertuin. We zijn nog maar net begonnen. Zon en wind waren het afgelopen jaar goed voor 3%, de rest kwam uit biobrandstof, die overigens ook al ter discussie staat. En het mag vooral niets kosten.

Klimaatwetenschappers, economen en politici luiden alle bellen en noodklokken want de ijskappen smelten maar regeringen ontwikkelen geen visie wat te doen. We gaan vooral door op de ingeslagen weg die onvoldoende resultaat heeft. Wereldwijd neemt de uitstoot van stikstof niet af maar juist toe. Met deze manier van werken komen we er dus echt niet. De enige oplossing voor de energie zonder uitstoot van CO2 lijkt kernenergie. In Duitsland en Nederland verbannen, in België is men ook tegen maar in Frankrijk wordt kernenergie toegejuigd.

De ontwikkeling van kernenergie gaat snel. Kernenergie kent geen CO2 uitstoot en produceert naast elektriciteit ook warmte. Het is een constante bron en niet afhankelijk van het weer of het dag- en nachtritme. Het kan goed gebruikt worden voor de productie van waterstof als energiedrager.

Er zijn mini-reactoren in ontwikkeling die goedkoper zijn dan de bekende centrales en die in een fabriek kunnen worden gebouwd. Naast de bekende kerncentrales die radioactief afval genereren is een thoriumcentrale in ontwikkeling. Thorium genereert nauwelijks radioactief afval en is praktisch oneindig beschikbaar. Op deze wijze komen we aan CO2-vrije energie. De ontwikkeling van nieuwe technologie duurt jaren en is kostbaar. Daarom is het geen (populair) onderwerp voor de politiek.

Vanaf 2020 moeten bedrijven en instellingen maatregelen uitwerken in het kader van het Klimaatakkoord. Het Klimaatakkoord, de energietransitie, de verduurzaming in het algemeen; deze hebben allemaal impact op bedrijven en instellingen. Let op het milieu zodat we ook onze kinderen achterlaten op een leefbare planeet. En dat mag wat kosten. 

1-10 of 98